“၂၀၁၀ ကမၻာ့ လူအခြင့္အေရး၏ တိုက္ပြဲႏွစ္” ျမန္မာ့ေသြးအနီေရာင္ မညစ္ေစနဲ ့။ စစ္က်ြန္ဘ၀လႊတ္ေျမာက္ၾကဖို ့ ေတာ္လွန္ွေရးသို ့့ အသင့္ျပင္

Sunday, May 29, 2011

ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ သစၥာကို ေစာင့္သိရုိေသပါမည္

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/special/2010-08-04-10-30-14/6485-2011-05-28-12-25-36(ေပးပို ့သူ eimmet mahotpar )
က်ေနာ္က တပ္မေတာ္သား၊ သာမန္ တပ္ သားေလးကေနၿပီးေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ၃၆ ႏွစ္နဲ႔
၂၂၂ ရက္ လုပ္လာေတာ့ တပ္မေတာ္ ဘ၀ဟာ က်ေနာ့္ဘ၀ပဲ။ က်ေနာ္

တပ္မေတာ္ကို မဆန္႔က်င္ဘူး။ တပ္မေတာ္ကို မဆန္႔က်င္လို႔ က်ေနာ္နဲ႔
မဆက္ဆံခ်င္လည္း ေန။ အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္တာ။ အာဏာရွင္ဆိုတာ

တပ္မေတာ္မွ မဟုတ္ဘူး တပါတီပဲ လုပ္လုပ္၊ ပုဂၢဳိလ္တဦးပဲ လုပ္ လုပ္
အာဏာရွင္ စနစ္ကို က်ေနာ္ သေဘာမတူဘူး။ တပ္ဟာ အာဏာ လုဖက္ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။

တပ္က ကိုယ္တိုင္ႏိုင္ငံေရးပါတီ ထူေထာင္တာလည္း က်ေနာ္ သေဘာမတူပါဘူး။

တပ္ကို ရန္သူ အျဖစ္မခံႏိုင္ဘူး။ တပ္ဟာ ဒိုင္ပဲ လုပ္ရမယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕
လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ အခ်ဳပ္အျခာကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ တပ္မေတာ္ပဲ
ျဖစ္ရပါမယ္။

ျပည္သူတို႔နဲ႔ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ တပ္မေတာ္
ျဖစ္ရပါမယ္။ ျပည္သူတရပ္လုံးက လြတ္လပ္စြာ ဆႏၵမဲေပး အတည္ျပဳ

ျပဌာန္းထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္တဲ့
တပ္မေတာ္ ျဖစ္ရပါမယ္။ ဖြဲ႔စည္းပုံနဲ႔ အညီ တက္လာတဲ့ အစိုးရကို
သစၥာေစာင့္သိရိုေသတဲ့

တပ္မေတာ္ ျဖစ္ရပါမယ္။ ဖြဲ႕စည္းပုံနဲ႔ အညီေပးအပ္တဲ့ တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္တဲ့
တပ္မေတာ္ ျဖစ္ရပါမယ္။

ေနာင္ႏိုင္ငံေတာ္ တာ၀န္ျဖစ္တဲ့ စစ္သားဟာ စစ္တိုက္ဖို႔၊ ေလ့က်င့္ဖို႔၊
ျပည္သူေတြ အက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ဖို႔ေပါ့ဗ်ာ။ တပ္မေတာ္သားဟာ
ဆယ္အိမ္ေခါင္း

လုပ္ဖို႔လည္း မဟုတ္ဘူး၊ သူႀကီးလုပ္ဖို႔လည္း မဟုတ္ဘူး၊
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္လုပ္ဖို႔လည္း မဟုတ္ဘူး၊ သမၼတလုပ္ဖို႔လည္း မဟုတ္ဘူး။

သိပ္အာဏာ လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေသနတ္စြန္႔၊ ယူနီေဖာင္းခၽြတ္၊ ႀကိဳက္တဲ့
ႏိုင္ငံေရးပါတီ ထူေထာင္၊ အဲဒါ က်ေနာ္ လက္ခုပ္ တီးေပးမယ္၊
လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္မယ္၊

ေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ကလည္း လြတ္လပ္ျခင္း၊ တရားမွ်တျခင္း ဆိုတာေတြကို
မလြဲမေသြ ရိုေသတဲ့သူေတြပါ။

တပ္ကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
ပ်ိဳးေထာင္ထားတဲ့တပ္၊ က်ေနာ္တို႔ ၀န္းရံေပးရမွာပဲ။ တပ္ကို ရန္သူလို
စစ္မ်က္ႏွာဖြင့္ တိုက္ရင္

ပိုၿပီးေတာ့ စစ္မ်က္ႏွာ က်ယ္သြားမယ္၊ ဆက္ၿပီး ရန္သူႀကီးသြားမယ္။ အဲဒီေတာ့
ဒီ နည္းဗ်ဴဟာေတာ့ မက်င့္သုံးအပ္ဘူးလို႔ က်ေနာ္ ခံယူပါတယ္။

က်ေနာ့္သေဘာထား ေျပာရရင္ တပ္ကို ရန္သူ အျဖစ္မခံႏိုင္ဘူး။ ရန္သူ
အျဖစ္မခံႏိုင္လို႔ သူတို႔ ထားရာေန၊ ေစရာသြားလည္း သေဘာမတူဘူး အဲဒီလိုလည္း

မလုပ္ဘူး။

သူတို႔ထားရာေန ေစရာသြားမဟုတ္ဘူး၊ ျပည္သူထားရာေန ေစရာသြားဖို႔သာ ျဖစ္ရတာ။
အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ျပည္သူထဲက တေယာက္ဆိုေတာ့ ျပည္သူ႔

ႏွလုံးသားကို ရင္၀ယ္ပိုက္တဲ့ တပ္မေတာ္သား ျဖစ္ဖုိ႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။ ဒီကေန
ျဖစ္သလား မျဖစ္ဘူးလား ဆိုတာေတာ့ အျငင္းမပြားခ်င္ဘူး။ ျဖစ္ေနတဲ့သူကို

အသိအမွတ္ျပဳ မျဖစ္ေသးတဲ့သူကို စည္းရုံးရမွာေပါ့။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ပ်ိဳးေထာင္ထားတဲ့ တပ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ္ရဲ႕
လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္၊ တခ်ိန္က ဘ၀တူေတြဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ လုပ္ရင္
သူတို႔လည္း

ႏွလုံးသားခ်င္း ဆက္မိပါလိမ့္မယ္။ အေရးႀကီးတာက ကိုယ္က ပြင့္လင္း႐ိုးသား၊
ကိုယ္က်ိဳး မဖက္ဖို႔ သူသိေအာင္ လုပ္ရမွာေပါ့ေလ။ သူလည္း ဒီလိုျပန္လာရင္

ဆုံမွတ္ တခုရမွာပါ။ တူညီတဲ့ ရပ္တည္ခ်က္တခုရမွာပါ။ ဒါေတြက တဦးနဲ႔တဦး
ထိေတြ႔ဖို႔ လိုပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ထဲတင္ ထိေတြ႔ဖို႔မလိုဘူး။

လႊတ္ေတာ္ျပင္ပမွာလည္း လိုပါတယ္။ အာဖရိကနဲ႔ အာရပ္ကမာၻမွာ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပနဲ႔
ေအာင္ပြဲခံသြားတာ တပုံႀကီးပါ။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ရတဲ့နည္းရွိသလို

လႊတ္ေတာ္ျပင္ပမွာလည္း တပုံႀကီးပါ။

အရင္တုန္းက တပ္မေတာ္နဲ႔ အခုတပ္မေတာ္ မူလဘူတ အဇၥ်တၱ အႏွစ္ကေတာ့ အရင္က
အတိုင္းပါပဲ။ ပုံသဏၭာန္ေတြကေတာ့ ေျပာင္းသြား တယ္ေပါ့ဗ်ာ။

ပုံသဏၭာန္ဆိုတာကေတာ့ ဦးေဆာင္ဦးရြက္လုပ္တဲ့သူရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထား၊
ခံယူခ်က္ အနစ္နာ ခံႏိုင္မႈ၊ ေခါင္းေဆာင္မႈ အရည္အခ်င္းေပၚမွာ တည္တာေပါ့၊

အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ... တပ္မေတာ္ရဲ႕ ဖခင္ျဖစ္တဲ့
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကိုယ္တိုင္ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ထားတဲ့ တပ္မေတာ္ဆိုေတာ့
အစဥ္လာ ေကာင္းတဲ့

တပ္မေတာ္ပါ။ လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈ သမိုင္းမွာလည္း ျပည္သူနဲ႔ အတူ
ပါ၀င္လာတဲ့ သမိုင္းအစဥ္အလာရွိတဲ့ တပ္မေတာ္ပါ။ ေျပာရရင္ အားကုိးစရာ၊

ေလးစားစရာ၊ အားထားစရာ တပ္မေတာ္ပါ။ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တုိင္လည္း
ဒီတပ္မေတာ္ရဲ႕ အခန္းက႑မွာ၊ က်ေနာ္တို႔ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕
ေခါင္းေဆာင္မႈေနာက္မွာ

သူတို႔ရဲ႕ ခါးဆြဲၿပီး လိုက္လာတဲ့ တပည့္တပန္းေပါ့ဗ်ာ။

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ ဒု ဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ဦးက က်ေနာ့္တပ္ခြဲမႉးပါ။
သူရဘြဲ႔ေရာ၊ ေဇယ်ေက်ာ္ထင္ဘြဲ႔လည္း ရၿပီးသားပါ။ ေတာ္လွန္ေရးမွာ
သေႏၶတည္ခဲ့တဲ့

တပ္မႉးေတြဆိုေတာ့ အဂၤလိပ္ေရာ ဂ်ပန္ကပါေပးတဲ့ သင္တန္းေတြလည္း
တက္ခဲ့ဖူးတယ္။ အဂၤလိပ္ သင္တန္းက စည္းကမ္းရွိတာေပါ့။ ဂ်ပန္ကေတာ့

စိတ္ဓာတ္ရွိတယ္။

ဒီ ၂ ခုေပါင္းစပ္ထားေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အေမြ ေကာင္းေတြရတာေပါ့။ သူတို႔ကလည္း
တပ္မႉးေကာင္းႀကီးေတြ၊ က်ေနာ္တို႔ ကလည္း တပ္မႉးေကာင္းႀကီးေတြ

ေလ့က်င္ထားတဲ့ စစ္သား၊ ေျပာရရင္ေတာ့ က်မ္းမက်ိန္ခင္ ကတည္းက
စစ္တိုက္ခဲ့ရတာ။ မိုင္းပြန္မွာ ကရင္လက္ထဲ ေရာက္ေတာ့ လြိဳင္လင္ ဘက္ကေနၿပီး

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ဦးနဲ႔ တပ္စုတစုနဲ႔ သြားၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ တို႔က
စစ္ေၾကာင္းတေၾကာင္းနဲ႔ မိုင္းပြန္ကို သိမ္းတယ္။ ေတာင္ႀကီးကိုေတာ့
ဗိုလ္မႉး က်င္စံတို႔က

သိမ္းတယ္။

စစ္သားသစ္ ဘ၀မွာေတာင္ က်ေနာ္တို႔က စစ္တိုက္ခဲ့ရတဲ့ သူေတြပါ။ အဲဒီတုန္းက
မႏၱေလးမွာေနတယ္၊ မတၱရာ သိမ္းတယ္၊ ေက်ာက္ဆည္သိမ္းတယ္၊ ပ်ဥ္းမနား

သိမ္းတယ္။ အဲဒီထဲမွာ သာမန္ရဲေဘာ္ တေယာက္အေနနဲ႔ ပါတာေပါ့။ အခုသူတို႔
ေျပာေနတဲ့ ေနျပည္ေတာ္ ဆိုတာက က်ေနာ္တို႔ ေျခရာခ်င္း ထပ္ေနတာ။

ေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္ ရန္သူကို လုိက္ရွာၿပီး တိုက္ ေနရတဲ့ ေနရာ။
သခင္သန္းထြန္း အေနၾကာတဲ့ စခန္းကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ဦး တပ္ရင္းမႉးဘဝနဲ႔
ေခါင္းေဆာင္ၿပီး

စစ္ဆင္ေရး လုပ္တာ။

၁၉၅၂ ခုႏွစ္ ေမလ ၅ ရက္ေန႔မွာ က်ေနာ္ေသနတ္ဒဏ္ရာရတယ္၊ က်ေနာ့္တပ္ခြဲမႉး
ဗိုလ္ႀကီး ညိဳ၀င္းေမာင္၊ ရဲေဘာ္ ၃ က်ိပ္၀င္ ဗိုလ္ရန္ေအာင္ရဲ႕

ေယာက္ဖအရင္းပါ။ အဲဒီမွာ က်ေနာ့္ကို ပတ္တီးစည္းေပးေနရင္း အဲဒီမွာ
က်သြားတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုက ငါ့တိုင္းျပည္၊ ငါ့လူမ်ိဳး၊
ငါ့တပ္မေတာ္ဆိုတဲ့

ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ၿပီးေတာ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔၊ ျပည္ေထာင္စုႀကီး
တည္ၿမဲဖို႔၊ လြတ္လပ္ေရး မဆုံးရႈံးဖို႔၊ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားဖို႔
စသည္ျဖင့္ ဒီလိုဟာေတြကို

ႏွလုံးသား ပိုက္ၿပီးေတာ့ ရည္ရြယ္တာ။ ဘာမွ စီးပြားေရး မရွိဘူး။ တပ္ကေပးတဲ့
ရိကၡာနဲ႔၊ တပ္ကေပးတဲ့ လစာနဲ႔ ေနတာ။ တပ္မေတာ္သား ဘ၀ တ၀က္မွာ

ကိုယ္ရတဲ့ လစာ တ၀က္ကို တႏွစ္တိတိ လွဴခဲ့တယ္။

အခု တပ္မေတာ္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့
တပ္မေတာ္ရဲ႕ အဂၤါေတြေတာ့ အမ်ားႀကီး ပ်က္ေနၿပီေပါ့။ ဟိုတုန္းက က်ေနာ္တို႔က

ပိ်ဳတိုင္းႀကိဳက္တဲ့ ႏွင္းဆီခိုင္အျဖစ္ ေနခဲ့တာ။ ေတာင္တန္းျပာနဲ႔
ေက်ာပိုးအိတ္အျဖစ္နဲ႔ ေနခဲ့တာ။ ေက်းေစတမန္နဲ႔ ေနခဲ့တာ။ တပ္ေတာ္ဦးဆီ
ေမွ်ာ္လိုက္ျပန္ေတာ့

ဆိုတာေတြနဲ႔ ေနခဲ့တာ။ အခု အဲဒါေတြနဲေျပာင္းျပန္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္။
ေျပာရရင္ေတာ့ ပ်ိဳတိုင္းႀကိဳက္တဲ့ ႏွင္းဆီခိုင္ကေန ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ
ျဖစ္ကုန္တာေပါ့ေနာ္။

သူတို႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္မွာ ၁၅ ႏွစ္ေလာက္က အထဲမွာေနရေတာ့
အျပင္ဘက္က ဟာကိုနည္းနည္းေလာက္ပဲ ေတြ႔ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ၾကားတာလည္း

နားမဆံ့ေအာင္ ၾကားတာေပါ့ဗ်ာ။ ကေလး စစ္သား စုေဆာင္းတာတို႔ေပါ့။ က်ေနာ္တို႔
တုန္းက စစ္ဆင္ေရး ထြက္တယ္ဆိုရင္ လူ ၅၀၀ ေက်ာ္န႔ဲ၊ အရာရွိေတြနဲ႔၊

တပ္သားေတြနဲ႔ အကုန္ အျပည့္အ၀ ထြက္တယ္။ အခု တပ္တတပ္ စစ္ဆင္ေရးထြက္ရင္
အဲဒီရဲ႕ တ၀က္ေလာက္ေတာင္ ရွိပုံမေပၚဘူးလို႔ က်ေနာ္ တြက္မိတယ္ေလ။

ေျပာရရင္ေတာ့ တပ္ကုိ မ၀င္တဲ့သူေတြ မ်ားတာေပါ့ဗ်ာ။ ၀င္ျပန္ေတာ့လည္း
ခ်ိဳက်ိဳး နားရြက္ပဲ့ အစုတ္အျပတ္ေလးေတြ မ်ားတာေပါ့။ အတင္းအက်ပ္ သြင္းလို႔

ေၾကာက္လို႔ ပါလာၿပီး ထြက္ေျပးတာေတြလည္း ရွိတာေပါ့။

က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း မ်က္၀ါး ထင္ထင္ပါ။ ေပါက္စေလးေတြ ...။ ေျပာရရင္ေတာ့
ေက်ာပိုးအိတ္ထဲမွာ ႏုိ႔ဘူးထည့္ၿပီး သြားရမယ့္ ကေလးေတြလို အရြယ္မ်ိဳး။
ႏို႔နံ႔

ေတာင္ မစင္ေသးတဲ့ ကေလးေတြ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ျမင္ေနတာပဲ။ လူႀကီးေတြ
လာရင္ တပ္နဲ႔တမုိင္ေလာက္ ရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာထား၊ လူႀကီးေတြ

ျပန္ေတာ့မွ ေတာ္တီေတာ္တီနဲ႔ ခရာမႈတ္ၿပီး အဲဒီကေလးေတြ ျပန္ေခၚလာတာပဲ။
ဒီလုိလည္း ၾကားဖူးတယ္၊ ေတြ႔ဖူးတယ္ဆိုေတာ့ ေျပာရရင္ေတာ့ တပ္ဟာ ကေလး

စစ္သားေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ၾကားဖူးတာလည္း အမွန္ပါ။
အခုေတာ့ နည္းနည္း ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း လုပ္ေနတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

အခုခ်ိန္မွာေတာ့ တပ္ကို စီးပြားေရးသေဘာလို ထားၿပီးေတာ့ ရိုက္စား
ေၾကာ္စားလုပ္မယ့္ လူလည္းရွိမွာေပါ့။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း အားမနာတမ္း ေျပာရရင္

စစ္သားလုပ္စားတဲ့ လူေတြေပါ့။ က်ဳပ္တို႔က စစ္သား လုပ္စားတာ မဟုတ္ဘူး။

ငါတို႔သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ သစၥာကို ေစာင့္သိရုိေသပါမည္။
ငါတို႔သည္ တပ္မေတာ္သားတို႔၏ သစၥာကို ေစာင့္ သိရိုေသပါမည္။ အထက္မွ

ေပးအပ္သည့္ တာ၀န္ကို ေက်ပြန္စြာ ထမ္းရြက္ပါမည္။ ငါ့ႏိုင္ငံေတာ္
ငါ့ႏိုင္ငံသား ငါ့တပ္ မေတာ္ အတြက္ ငါ၏ အသက္ကို စြန္႔လႊတ္ရန္
အဓိဌာန္ျပဳပါ၏ ဆိုတဲ့

သစၥာေလးခ်က္ ရင္၀ယ္ပိုက္ၿပီး စစ္သား လုပ္လာတာ။ ဆယ္
အိမ္ေခါင္းလုပ္ဖို႔လည္း မရည္ရြယ္ဘူး၊ သူႀကီးလုပ္ဖို႔လည္း မရည္ရြယ္ဘူး၊
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္

အႀကီးအကဲ လုပ္ဖို႔လည္း မရည္ရြယ္ဘူး။

အစဥ္အလာေကာင္းတဲ့ တပ္မေတာ္ပါ။ ဒါက်ေနာ္တို႔ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့
ကာလတေလွ်ာက္ရဲ႕ အေတြ႔အႀကဳံကို ေျပာတာပါ။ အခုလည္း အဲဒီလို

ပုဂၢဳိလ္ေတြရွိၾကမွာပါ။ က်ေနာ္တို႔ မသိေသးတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက က်ေနာ့္တပ္ အပါအ၀င္
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ခေမာက္ခ်ည္း ထည့္တာပဲ။ ႀကိဳတင္မဲေတြ ေပးသြားတယ္။ ဒါ

က်ေနာ္သိတယ္။ အမွတ္ ၁၁ ေျချမန္တပ္ရင္း ေရႊဘိုမွာရွိတာ။ ေရႊဘိုနဲ႔
က်ေနာ့္တပ္နဲ႔က ၃ မိုင္ေလာက္ ေ၀းတယ္။ ကားလည္းမေပးဘူး၊ ေျခက်င္ေလွ်ာက္သြား

ၾကတယ္။ ျမင္းလွည္းနဲ႔ သြားထည့္တယ္။ ထည့္တာ အားလုံးကလည္း ခေမာက္ခ်ည္းပဲ။
အဲဒီေတာ့ တခ်ိန္ကလည္း တပ္မေတာ္သားေတြက ခေမာက္ မဲေပးခဲ့တာ

အထင္အရွား ရွိေနတာပါ။

အဲဒီေတာ့ တပ္ဟာ ႏွလုံးသားက ဒီမိုကေရစီရွိတယ္လို႔ နားလည္ထားပါတယ္။ ဥပမာ
အားျဖင့္ေတာ့ အာဏာစြဲ ကိုင္တဲ့သူေတြက အဲဒီကေလးေတြကို

နဖားႀကိဳးတပ္ၿပီးေတာ့ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ အသုံးခ်တာလည္း ရွိသင့္
သေလာက္ေတာ့ ရွိမွာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ေထာက္ျပရမွာေပါ့။

သူတို႔ျပင္ႏုိင္ေအာင္ ျပရမွာေပါ့။ စြဲခ်က္တင္ႏိုင္ေအာင္ တရားစြဲၿပီး
သူတို႔ ဘ၀ပ်က္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ မဟုတ္ဘူး။ အေကာင္းဘက္နဲ႔
ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး

ေျပာရမွာေပါ့ေနာ္။

ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ ဦးျမင့္ေဆြက က်ေနာ္တပ္ရင္းမႉး
ဘ၀မွာ က်ေနာ့္ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိပါ။ က်ေနာ္ တိုက္ရည္ခိုက္ရည္
ေခါင္းေဆာင္မႈ

သူ႔စာအုပ္ထဲမွာ တပုံႀကီး ရွိပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ သူ႔ကို တပ္ေရး ဗိုလ္ႀကီး
ထားပါတယ္။ လူေကာင္းပါ။ အခုေန အာဏာက ဖ်က္လို႔၊ အသိုင္းအ၀န္းက ဖ်က္လို႔၊

ဓနဥစၥာက ဖ်က္လို႔ ဆိုရင္ေတာ့ သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာပါ။ က်ေနာ္နဲ႔ ရွိတုန္းကေတာ့
စစ္သားေကာင္းပါ။ တေယာက္မွ ကုိယ္က်ိဳးမရွာဘူး။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္

ရဲေဘာ္ရဲဘက္ အျဖစ္နဲ႔ ေနၾကတာ။

အဲဒီလိုပဲ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ေအး၊ က်ေနာ့္ဆီက တပ္ခြဲမႉး ဗိုလ္မႉးပါ။
က်ေနာ္ဆူဆူ ဆဲဆဲ လုပ္တဲ့ အထဲမွာ သူလည္း တေယာက္ အပါအ၀င္ပါ။

လူေကာင္းေတြပါ။ အခုေတာ့ အာဏာကဖ်က္လို႔၊ အသိုင္းအ၀န္းက ဖ်က္လို႔၊ ဓနဥစၥာက
ဖ်က္လို႔ ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ မဆိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့။ သတၱ၀ါ တခု

ကံတခုေပါ့။ တခ်ိန္က စစ္သားေကာင္းေတြလို႔ပဲ ခံယူထားပါတယ္။ က်ေနာ့္အေပၚမွာ
သစၥာရွိတယ္ နာခံတတ္ပါတယ္။ ေျပာရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရိုးရိုးသားသား

ေျပာၾကတာပါပဲ။ အမွတ္ ၁၁ ေျချမန္တပ္ရင္းမႉး အျဖစ္နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တုန္းက
စစ္ေရးစြမ္းရည္၊ စည္းရုံးေရး စြမ္းရည္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစြမ္းရည္ ပထမ ရတုန္းက

တပ္ရင္း ၁၀ ရင္း သူတို႔ပါပါတယ္။ မိဘက သားသမီးအေၾကာင္း သိသလို
က်ေနာ္တို႔ကလည္း သူတို႔ အေၾကာင္း အကုန္ သိပါတယ္။ က်ေနာ့္ အေၾကာင္းလည္း

သိပါတယ္။ တဦးနဲ႔ တဦး နဖူးစာ ကပ္ျပစရာမလိုပါဘူး။ အခုေတာ့
လမ္းေၾကာင္းေတြက သူတုိ႔နဲ႔ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ျပဒါးတလမ္း သံတလမ္း ျဖစ္ေနသလား

မသိဘူးေပါ့ေလ။ ရန္သူသဖြယ္ သေဘာထားေတာ့ က်ေနာ္ လည္း ေထာင္ဒဏ္ ၁၅
ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ခံလာရေတာ့ သူတို႔လည္း အျပင္ဘက္မွာ

လူငယ္ေတြအျဖစ္ကေန လူႀကီးေတြ အျဖစ္ ကို ေရာက္ေတာ့ သူတို႔လည္း ဘ၀
အေတြ႔အႀကဳံေတြ ရွိသေလာက္ ရွိၾကပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ အေၾကာင္း အားေလ်ာ္စြာ ေတြ႔ၾကရင္ က်ေနာ္က ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေဟာင္း
မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း တပ္မေတာ္သားေဟာင္း အျဖစ္နဲ႔ အၿမဲတမ္း

လက္ကမ္းႀကိဳဆိုမွာပါ။

ႏိုင္ငံေတာ္ကို ဦးေဆာင္လိုေသာ မည္သည့္ပါတီ၊ မည္သည့္ အဖြဲ႔အစည္း၊ မည္သည့္
ပုဂၢိဳလ္မဆို မိမိကိုယ္မိမိ ယုံၾကည္မႈ၊ မိမိ အဖြဲ႔အစည္းကို မိမိ
ယုံၾကည္မႈ၊ ၀ါဒ

လမ္းစဥ္ကို ယုံၾကည္မႈ၊ ျပည္သူေတြကို ယုံၾကည္မႈ၊ ျပည္သူတို႔၏
အဆုံးအျဖတ္ကို ခံယူရဲေသာ သတၱိ ရွိမႈ ဒါေတြရွိရင္ လြတ္လပ္သန္႔ရွင္းတဲ့
အေထြေထြ

ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္နဲ႔ ဘ၀မွတ္ေက်ာက္ အတင္ ခံယူရဲဖို႔ အထူး လိုအပ္ပါတယ္။
ပန္းတိုင္းပြင့္ၾကပါေစ။ ပြင့္ေသာပန္တိုင္း ေမႊးေသာ ပန္းတိုင္း
လွေသာပန္းတိုင္း

အဆိပ္ကင္းၿပီး ရနံ႔သင္းပ်ံ႕ ႀကိဳင္လိႈင္ ၾကပါေစ။

စာေရးသူ ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ဆန္းသည္ ဒု ဗိုလ္မႉးႀကီးေဟာင္း တဦး ျဖစ္သည္။ ၎သည္
၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ တပ္မေတာ္သို႔ စတင္၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ဗိုလ္သင္တန္း

အမွတ္စဥ္ (၁၈) တြင္ တက္ေရာက္ခဲ့သူျဖစ္သည္။

ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆန္း

Saturday, 28 May 2011 19:21Rest of your post

0 comments:

 
----------------------------------------- */ /* EOT ----------------------------------------- */