Showing posts with label ဖတ္ရန္. Show all posts
Showing posts with label ဖတ္ရန္. Show all posts
Friday, September 03, 2010
Wednesday, September 01, 2010
ရန္ကုန္ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ (ရြာသာၾကီး) ပါ-ခ်ဳပ္၏ ယုတ္မာမွဳ
(ဟိန္းႏို္င္-မန္း) | ရန္ကုန္ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ (ရြာသာၾကီး) YECO တြင္ ၂၉.၇.၂၀၁၀ ေန ့က မိုးရာသီ သစ္ပင္စိုက္ပြဲ က်င္းပပါသည္။ မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသျဖင့္ အနည္းငယ္သာ စိုက္ပ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။ ၃၀.၇.၂၀၁၀ ေန ့တြင္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ႏွင့္ဝန္ထမ္းထ ုေတြ ့ဆံုပြဲတြင္ ယခုတကၠသိုလ္၏အၾကီးဆံုးေသာ ပါေမာကၡခ်ဳပ္သည္ ၃၁.၇.၂၀၁၀(စေနေန႔)ႏွင့္ ၁.၈.၂၀၁၀ (တနဂၤေႏြ) ေန႔တြင္ YCEO ရြာသာၾကီးနယ္ေျမ ဝန္ထမ္းအိမ္ရာတြင္ေနထိုင္ေသာ ဝန္ထမ္းအေယာက္သံုးဆယ္အား က်န္ရွိေသာသစ္ပင္ ၂၀၀၀ အား တစ္အိမ္ေထာင္လွ်င္ အပင္ရွစ္ဆယ္ႏွဳန္းျဖင့္ စိုက္ပ်ိဳးရန္ မွာၾကားခဲ့ပါသည္။
ဝန္ထမ္းအိ္မ္ရာေန မိသားစုမ်ားထဲတြင္ နယ္ေျမဌာနမွ အလုပ္သမားမွဴး၏ မိသားစုလည္းပါဝင္ခဲ့သည္။၁.၈.၂၀၁၀ (တနဂၤေႏြ) ေန ့ နံနက္ ကိုးနာရီ-မိနစ္ႏွစ္ဆယ္တြင္ အလုပ္သမားမွဴး၏သားျဖစ္သူ ေမာင္ေမာင္(အမည္ရင္းမဟုတ္)........
ဝန္ထမ္းအိ္မ္ရာေန မိသားစုမ်ားထဲတြင္ နယ္ေျမဌာနမွ အလုပ္သမားမွဴး၏ မိသားစုလည္းပါဝင္ခဲ့သည္။၁.၈.၂၀၁၀ (တနဂၤေႏြ) ေန ့ နံနက္ ကိုးနာရီ-မိနစ္ႏွစ္ဆယ္တြင္ အလုပ္သမားမွဴး၏သားျဖစ္သူ ေမာင္ေမာင္(အမည္ရင္းမဟုတ္)........
လယ္ကြင္းထဲတြင္သစ္ပင္စိုက္ပ်ိဳးေနစဥ္ေျမြကိုက္ခံခဲ့ရပါသည္။ဦးေအာင္(အမည္ရင္းမဟုတ္)၏သား ထိုေျမြကိုက္ခံရသူေမာင္ေမာင္အား က်န္ေသာအပင္စိုက္ေနေသာဝန္ထမ္းမ်ားက ထမ္းပိုးကာေဆးရုံသို ့ပို ့ရန္ ေက်ာင္းေရွ့တြင္ ကားၾကံဳရရန္ ၁နာရီခန္ ့ေစာင့္ရပါသည္။
ပထမကားတစ္စီးသည္ လူမဆန္စြာျဖင့္ မတင္ေခၚဘဲ ထားခဲ့ပါသည္။ဒုတိယကားမွ ေစတနာေကာင္းစြာျဖင့္ သဃၤန္းကြ်န္း စံျပေဆးရုံၾကီးအထိ လိုက္ပို ့ခဲ့ပါသည္။
ေမာင္ေမာင္၏မိသားစုတြင္ေဆးကုသရန္ ေငြေၾကးမျပည့္စံုျခင္း။စီးပြားေရးတကၠသိုလ္မွ မေထာက္ပံ့ျခင္း တို ့ေၾကာင့္ ေဆးရံုတက္ေရာက္ခဲ့ျပီး ေနာက္တစ္ရက္အၾကာ- ၂.၈.၂၀၁၀ နံနက္ ရွစ္နာရီခြဲတြင္ ေျမြကိုက္ခံရသူ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါသည္။
၄.၈.၂၀၁၀ တြင္ ေရေဝးသုသာန္တြင္ သျဂိဳလ္ခဲ့ရာ အခန္းငွားခ+ေရခဲတိုက္ ထားခ+အေလာင္းသယ္ယူခ+မီးသျဂိဳလ္ခ =က်ပ္ေငြေျခာက္ေသာင္းကုန္က်ပါသည္။ ထိုကေလး၏အသုဘတြင္ ေရေဝးသြားရန္ YECO မွ ကားတစ္စီးသာ ေပးပါသည္။မလံုေလာက္သျဖင့္ျပင္ပမွ ကားတစ္စီးလွ်င္ တစ္ေသာင္းခြဲက်ပ္ျဖင့္ ကားသံုးစီးထပ္မံငွားရမ္းရသျဖင့္ ေလးေသာင္းခြဲ ကုန္က်ပါသည္။
YECO ရြာသာၾကီးတြင္ မိုးရာသီသစ္ပင္စိုက္ပြဲျပဳလုပ္ရာတြင္ သားတစ္ေယာက္ဆံုးရွံဳးခဲ့ေသာ ထိုေငြေၾကးမျပည့္စံုသည့္ အလုပ္သမားမွဴးဦး........မိသားစုသည္ အသုဘ ကူေငြမွလည္း ျဖတ္ေတာက္ခံရသည့္အတြက္ ဒုကၡပင္လယ္ေဝေနၾကပါသည္။ ငိုေၾကြးရံုမွတစ္ပါး ဘာမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ နစ္နာေၾကး-ေထာက္ပံ့ေၾကး မရရွိသည့္အျပင္... အသုဘကူေငြမွ ျဖတ္ေတာက္ခံရပါသည္။ထို YECO ၏ ပါေမာကၡခ်ဳပ္က အသုဘရွင္ ဦး...အား-- ေက်ာင္းကေန ဘာမွေမွ်ာ္လင့္မေနနဲ ့။အရာရွိေတြ ေက်ာင္းမွာ ဝါဆိုသကၤန္းကပ္မယ္။အသုဘလိုက္ပို ့စရာ မလိုဘူး..ဟု ပင္ အမိန္ ့ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါေသးသည္။ ထို YECO ၏ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ယုတ္မာမွဳကို လူထုသိရွိရန္အတြက္ Forward ေမးလ္ျဖင့္ ေပးပို႕ပါသည္။
(ဟိန္းႏိုင္-မႏၱေလး)
ပထမကားတစ္စီးသည္ လူမဆန္စြာျဖင့္ မတင္ေခၚဘဲ ထားခဲ့ပါသည္။ဒုတိယကားမွ ေစတနာေကာင္းစြာျဖင့္ သဃၤန္းကြ်န္း စံျပေဆးရုံၾကီးအထိ လိုက္ပို ့ခဲ့ပါသည္။
ေမာင္ေမာင္၏မိသားစုတြင္ေဆးကုသရန္ ေငြေၾကးမျပည့္စံုျခင္း။စီးပြားေရးတကၠသိုလ္မွ မေထာက္ပံ့ျခင္း တို ့ေၾကာင့္ ေဆးရံုတက္ေရာက္ခဲ့ျပီး ေနာက္တစ္ရက္အၾကာ- ၂.၈.၂၀၁၀ နံနက္ ရွစ္နာရီခြဲတြင္ ေျမြကိုက္ခံရသူ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါသည္။
၄.၈.၂၀၁၀ တြင္ ေရေဝးသုသာန္တြင္ သျဂိဳလ္ခဲ့ရာ အခန္းငွားခ+ေရခဲတိုက္ ထားခ+အေလာင္းသယ္ယူခ+မီးသျဂိဳလ္ခ =က်ပ္ေငြေျခာက္ေသာင္းကုန္က်ပါသည္။ ထိုကေလး၏အသုဘတြင္ ေရေဝးသြားရန္ YECO မွ ကားတစ္စီးသာ ေပးပါသည္။မလံုေလာက္သျဖင့္ျပင္ပမွ ကားတစ္စီးလွ်င္ တစ္ေသာင္းခြဲက်ပ္ျဖင့္ ကားသံုးစီးထပ္မံငွားရမ္းရသျဖင့္ ေလးေသာင္းခြဲ ကုန္က်ပါသည္။
၅.၈.၂၀၁၀ တြင္ YECO ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ............က ေမာင္.........အတြက္ အသုဘကူေငြမ်ားကို သင္ၾကားေရးႏွင့္စီမံဌာန အရာရွိမ်ားကို ေကာက္ခံခိုင္းကာ ရေငြမ်ားကို သူ ႕ထံ လာအပ္ရန္ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ထိုကေလးအတြက္ ကူေငြသည္ ႏွစ္သိန္းခြဲတိတိရရွိပါသည္။ ထိုေငြထဲမွ တကၠသိုလ္မွ စိုက္ထားေငြ တစ္သိန္းငါးေထာင္က်ပ္ကို ႏွဳတ္ယူခဲ့ပါသည္။ က်န္ေငြတစ္သိန္းေလးေသာင္းငါးေထာင္က်ပ္ထဲမွ ရက္လည္ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ အလုပ္သမားမွဴးဦး........၏မိသားစုထံသို ့ ငါးေသာင္းက်ပ္တိတိသာ ေပးပါသည္။ က်န္ေငြကို ထိုပါေမာကၡခ်ဳပ္မွ ယူထားပါသည္။(ဘာလုပ္ဖုိ ့လဲမသိပါ။)
YECO ရြာသာၾကီးတြင္ မိုးရာသီသစ္ပင္စိုက္ပြဲျပဳလုပ္ရာတြင္ သားတစ္ေယာက္ဆံုးရွံဳးခဲ့ေသာ ထိုေငြေၾကးမျပည့္စံုသည့္ အလုပ္သမားမွဴးဦး........မိသားစုသည္ အသုဘ ကူေငြမွလည္း ျဖတ္ေတာက္ခံရသည့္အတြက္ ဒုကၡပင္လယ္ေဝေနၾကပါသည္။ ငိုေၾကြးရံုမွတစ္ပါး ဘာမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ နစ္နာေၾကး-ေထာက္ပံ့ေၾကး မရရွိသည့္အျပင္... အသုဘကူေငြမွ ျဖတ္ေတာက္ခံရပါသည္။ထို YECO ၏ ပါေမာကၡခ်ဳပ္က အသုဘရွင္ ဦး...အား-- ေက်ာင္းကေန ဘာမွေမွ်ာ္လင့္မေနနဲ ့။အရာရွိေတြ ေက်ာင္းမွာ ဝါဆိုသကၤန္းကပ္မယ္။အသုဘလိုက္ပို ့စရာ မလိုဘူး..ဟု ပင္ အမိန္ ့ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါေသးသည္။ ထို YECO ၏ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ယုတ္မာမွဳကို လူထုသိရွိရန္အတြက္ Forward ေမးလ္ျဖင့္ ေပးပို႕ပါသည္။
(ဟိန္းႏိုင္-မႏၱေလး)
Wednesday, August 25, 2010
Saturday, August 14, 2010
တပ္မေတာ္သာ အမိ ၊ တပ္မေတာ္သာ အဖ = NO ျပည္သူသာ အမိ ျပည္သူသာ အဖ = YES
ျပည္သူသာ အမိ ျပည္သူသာ အဖ = YES
က်ေနာ္မ်ား လူထုတရပ္လံုးအတြက္ စေတးခံ အေကာင္းဆံုးေျမၾသဇာ အဖြဲ႔မွ တပ္မေတာ္သာ အမိ ၊ တပ္မေတာ္သာ အဖ = NO ၊ျပည္သူသာ အမိ ျပည္သူသာ အဖ = YES ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ပါ စာရြက္ေရ ၉ ရြက္ အား စာအိတ္မ်ားတြင္ထည့္ကာ ကမာရြတ္ျမိဳ႔နယ္ လွည္းတန္း စာတုိက္ႏွင့္ ၾကည့္ျမင့္တုိင္ ဗားကရာလမ္း စာတုိက္၊ လမ္းမေတာ္ ျမိဳ႔နယ္ လမ္းမေတာ္လမ္း စာတုိက္ တုိ႔မွ တဆင့္ ေရတပ္ဌာနခ်ဳပ္(သန္လွ်င္) အပါအဝင္ တပ္ရင္း/တပ္ဖြဲ႔မ်ားသုိ႔ လိပ္စာ(၃၅) ခု သုိ႔ ေပးပုိ႔ခဲ့ျပီး လွည္းတန္း လမ္း ၊ လွည္းတန္းေစ်းႏွင့္ ၾကည့္ျမင့္တုိင္ ညေစ်းတုိ႔တြင္ လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ား လုိက္လံေဝငွခဲ့ျပီး တကၠသုိလ္၇ိပ္သာ လမ္း အတြင္း လမ္းေဘး သစ္ပင္မ်ားတြင္ လုိက္လံ ကပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။စာအိတ္ေရ ( ၃၅ ) အိတ္ ႏွင့္ စာရြက္ေရ ၁၀၀ ခန္႔အား လုိက္လံ ကပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။
မိမိတုိ႔ အဖြဲ႔မွ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္သည္မ်ားကုိ ျပဳလုပ္ျခင္းသာ ျဖစ္ျပီး မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္း ၊ မည္သူတဦး တေယာက္ရဲ႔ လႊမ္းမုိးမွဳ႔မွ မပါပဲ လြတ္လပ္စြာ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္ တစု ဘားတုိက္သုိ႔ မလႊဲမေသြ ျပန္ရမည္မွာ အေသခ်ာဟု ယံုၾကည္စြာျဖင့္
မည္သည့္ စစ္အာဏာရွင္မွာ လူထုကုိ မအုပ္ခ်ဳပ္ေစရ။
လူထုတရပ္လံုးအတြက္ စေတးခံ
အေကာင္းဆံုးေျမၾသဇာ အဖြဲ႔
www.thebestmanure.org
tbmwaipl@gmail.com
tbmstk1@gmail.com
myayallzar@gmail.com
လူထုတရပ္လံုးအတြက္ စေတးခံ
အေကာင္းဆံုးေျမၾသဇာ အဖြဲ႔
www.thebestmanure.org
tbmwaipl@gmail.com
tbmstk1@gmail.com
myayallzar@gmail.com
Saturday, June 05, 2010
Tuesday, May 04, 2010
မေလးရွားရွိ UNHCR ျမန္မာလူမ်ိဳး အခ်င္းအခ်င္းကို ေသြးခြဲေန
“ Everyone that needs to be protected, should be protected. ” “ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈခံ ယူဖို႔ လိုအပ္တဲ့ လူသားတိုင္းကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈေပးရလိမ့္မယ္ ” လို႔ လက္ရွိ ကုလသမဂၢဒုကၡသည္ မ်ားဆိုင္ရာမဟာမင္းႀကီး ( UNHCR ) ေပၚတူဂီ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း အန္တိုနီယိုဂူတား ( Antonio Guterres ) က ေျပာခဲ့ပါတယ္။
အင္မတန္ေကာင္းမြန္တဲ့၊ မြန္ျမတ္တဲ့ UNHCR အဖြဲ႔ႀကီး၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတစ္ဦး၏ လူသားဆန္ေသာ အေတြးအေခၚႏွင့္ခံယူခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ UNHCR မဟာမင္းႀကီးကဲ့သို႔ က်န္ေသာ အရာရွိ၊ အရာထမ္း၊ ၀န္ထမ္း အားလံုးလည္း ေတြးေခၚခံစားၿပီး လက္ေတြ႔က်င့္ႀကံၿပီး လူသားအက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ၾကလွ်င္ အလြန္ပင္ ေကာင္းမြန္မည္ျဖစ္ပါသည္။
မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR ၏ အခ်ိဳ႕ေသာ တာ၀န္ရွိသူမ်ား၊ အရာရွိမ်ားႏွင့္၀န္ထမ္းမ်ားတြင္ မတရား ေသာ လုပ္ရပ္မ်ား၊ ယုတၱိမတန္ေသာ အေတြးအေခၚႏွင့္အျမင္မ်ားကို ေတြ႔ေနရပါသည္။ မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR ႐ံုးမွ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕တို႔သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးသမိုင္းႏွင့္ပဋိပကၡသေဘာတရားမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပထ၀ီသ မိုင္းေၾကာင္းႏွင့္လူမႈဘ၀မ်ားကို ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္နားလည္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။ သူတို႔ သည္ ဗမာႏိုင္ငံ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ဗမာလူမ်ိဳး၊ ဗမာစစ္တပ္တို႔ၾကားရွိ ကြဲျပားမႈႏွင့္ အသံုးအႏွဳန္းတို႔တြင္ ႐ွဳပ္ေထြးၿပီး ေကာင္းစြာသေဘာေပါက္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။
အင္မတန္ေကာင္းမြန္တဲ့၊ မြန္ျမတ္တဲ့ UNHCR အဖြဲ႔ႀကီး၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတစ္ဦး၏ လူသားဆန္ေသာ အေတြးအေခၚႏွင့္ခံယူခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ UNHCR မဟာမင္းႀကီးကဲ့သို႔ က်န္ေသာ အရာရွိ၊ အရာထမ္း၊ ၀န္ထမ္း အားလံုးလည္း ေတြးေခၚခံစားၿပီး လက္ေတြ႔က်င့္ႀကံၿပီး လူသားအက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ၾကလွ်င္ အလြန္ပင္ ေကာင္းမြန္မည္ျဖစ္ပါသည္။
မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR ၏ အခ်ိဳ႕ေသာ တာ၀န္ရွိသူမ်ား၊ အရာရွိမ်ားႏွင့္၀န္ထမ္းမ်ားတြင္ မတရား ေသာ လုပ္ရပ္မ်ား၊ ယုတၱိမတန္ေသာ အေတြးအေခၚႏွင့္အျမင္မ်ားကို ေတြ႔ေနရပါသည္။ မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR ႐ံုးမွ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕တို႔သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးသမိုင္းႏွင့္ပဋိပကၡသေဘာတရားမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပထ၀ီသ မိုင္းေၾကာင္းႏွင့္လူမႈဘ၀မ်ားကို ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္နားလည္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။ သူတို႔ သည္ ဗမာႏိုင္ငံ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ဗမာလူမ်ိဳး၊ ဗမာစစ္တပ္တို႔ၾကားရွိ ကြဲျပားမႈႏွင့္ အသံုးအႏွဳန္းတို႔တြင္ ႐ွဳပ္ေထြးၿပီး ေကာင္းစြာသေဘာေပါက္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္သာ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ UNHCR အရာရွိမ်ားက ဗမာမ်ားအေနနဲ႔ အခ်ိန္မေရြးျပန္လို႔ရႏိုင္ေၾကာင္း အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အစိုးရက ဗမာျဖစ္သည့္အတြက္ ဗမာမ်ားကို မႏွိပ္စက္ဘူးဟု အင္တာဗ်ဴးမ်ားတြင္ ေျပာဆိုေၾကာင္းကို ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့သူမ်ားက လာေရာက္ေျပာၾကားၾကသည္။
ထို႔ျပင္ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားကို ဗမာမ်ားက ႏွိပ္စက္ေသာေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားကို ပိုမိုေစာင့္ေရွာက္ေပးသင့္သည္ဟု ယူဆေနၾကပါတယ္။ ယင္းသို႔ ေတြးျမင္ေနျခင္းသည္ UNHCR အရွာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ ၏ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ( Discrimination ) ျပစ္မႈႏွင့္မတရားေသာဆံုျဖတ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ျပင္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ႔အခြင့္အေရးေၾကျငာစာတမ္းအပိုဒ္ ၁၄(က)ပါ
ယခုျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အာဏာသိမ္းထားသူမ်ားမွာ စစ္အာဏာရွင္မ်ားျဖစ္တယ္ဆိုတာ UN အပါအ၀င္ တကမၻာလံုးအသိျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ စ႐ိုက္လကၡဏာအရ သူတို႔ဟာ ဘာသာလဲမရွိပါ၊ လူမ်ိဳးလဲ မရွိပါ၊ သူတို႔အတြက္ အာဏာတည္ၿမဲေရးသာလွ်င္ အဓိကပါ။ စစ္အာဏာရွင္တို႔၏ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ မ်ားကိုလည္း UN အပါအ၀င္ ကမၻာ့အသိုင္းအ၀ိုင္းက ႐ွံဳ႕ခ်ျပစ္တင္ေထာက္ျပေနသည္မွာလည္း ႏွစ္ေပါင္းအ ေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္ပါသည္။
မေလးရွား UNHCR မွ အရာရွိအခ်ိဳ႕ထင္သလို ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဗမာမ်ားက အမ်ားစုျဖစ္ၿပီး အာဏာရွင္ မ်ားက ဗမာမ်ားကို မႏွိပ္စက္ဘူးဆိုေသာ ထင္ျမင္ခ်က္သည္ အလြန္ပင္ လက္ေတြ႔ႏွင့္ကင္းကြာေနပါသည္။ အနီးစပ္ဆံုးျပရလွ်င္ စစ္အာဏာရွင္တို႔သည္ ၂၀၀၃ ဒီပဲယင္းလုပ္ႀကံမႈႀကီးကို က်ဴးလြန္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၇ တြင္ လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေမတၱာပို႔ဆုေတာင္းေနေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ားအပါအ၀င္ ေက်ာင္းသားႏွင့္လူထုကို ရက္ရက္ စက္စက္ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာလတြင္ပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ေဒသအသီးသီးမွ ဗုဒၶ ဘာသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားကို စီးနင္း၀င္ေရာက္ၿပီး အၾကမ္းဖက္႐ိုက္ႏွက္၊ ဖမ္းဆီး၊ ေထာင္ခ်ခဲ့သည္။ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာင္မ်ားကိုလည္း ေခါင္းျဖတ္ၿပီး ဖ်က္ဆီးခဲ့ပါသည္။
အျခားထင္ရွားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္မ်ားရဲ႕ စ႐ိုက္ကေတာ့ ၂၀၀၈ ေမလမွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ နာဂစ္ ( Nargis ) ဆိုင္ကလုန္းကာလတုန္းကပါဘဲ။ လူသိန္းနဲ႔ခ်ီေသေၾကၿပီး အိုးအိမ္ေပါင္းေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုး႐ွံဳးခဲ့ရပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူအက်ိဳးကိုမၾကည့္၊ ျပည္သူကို စာနာသနားမႈမရွိေသာ စစ္အာဏာရွင္မ်ားဟာ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီေတြကို နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တားျမစ္ပိတ္ပင္ကန္႔သတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ယခုလို လူ႔အခြင့္အေရးအပါအ၀င္ စစ္ရာဇ၀တ္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးကို က်ဴးလြန္ေနၾကသည္ကို ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ကမၻာ့အသိုင္းအ၀ိုင္းက အၿမဲၾကားသိ ေနၾကပါသည္။
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ဘယ္ေလာက္အေရးပါတယ္၊ ျမန္မာ့ျပည္တြင္းေရးဘယ္ေလာက္႐ွဳပ္ေထြးတယ္၊ ျမန္မာ စစ္အာဏာရွင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ ရက္စက္ယုတ္မာတယ္ဆိုတာ UN အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း အပါအ၀င္ လံုၿခံဳးေရး၀န္ထမ္းအထိ အားလံုးအသိပင္ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလို စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ စစ္ဖိနပ္ေအာက္၊ ယမ္းေငြ႔မျပယ္တဲ့ ေသနတ္ေျပာင္းေအာက္ ခက္ခက္ခဲခဲေနထိုင္ရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအား လံုးကို စာနာနားလည္မႈမေပးႏိုင္ေသာ မေလးရွား UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ ၀မ္းနည္းမိပါသည္။ သူတို႔၏ လုပ္ရပ္သည္ UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ကမၻာ့ျပည္သူတို႔၏ ယံုၾကည္အားကိုးမႈကိုပါ ထိခိုက္ေစသည္ကို သတိ မူသင့္ပါသည္။
UNHCR က ဒုကၡသည္ဆိုသည္မွာ လူမ်ိဳးေရး ( Race )၊ ဘာသာေရး ( Religion )၊ ႏိုင္ငံသားျပစ္မႈ ( Nationality )၊ ႏိုင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ ( Political Opinion ) ႏွင့္ လူမႈေရးအဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ဖြဲ႔သို႔ ၀င္ေရာက္ျခင္းတို႔ ေၾကာင့္ မတရားညွင္းပန္းႏွိပ္စက္အျပစ္ေပးခံရမည္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ရန္ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္းအခ်က္အလက္ရွိ သူ၊ ထိုသို႔ေၾကာက္ရြံ႕မႈကို အေၾကာင္းျပဳ၍ မိမိတို႔ႏိုင္ငံအစိုးရ၏ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈကို မခံယူႏိုင္ေသာသူ မ်ားဟု အဓိပၸါယ္ဖြင့္ထားသည္။
UNHCR အပါအ၀င္ ကမၻာ့အဖြဲ႔အစည္းႀကီးမ်ား၊ NGO မ်ားအပါအ၀င္လူမႈေရးအဖြဲ႔မ်ား၏ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္မ်ား၊ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားသည္ အလြန္ဘဲ ေလးစားအားက်ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး စာနာနားလည္မႈေခါင္းပါးေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕တို႔ေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ သားေကာင္မ်ားျဖစ္ၾက ရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအမ်ားစုမွာ အားကိုးရာမဲ့ျဖစ္ေနၾကရပါသည္။
မေလးရွား UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္မသမာေသာလူတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ယခုအခါ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ခိုလွံဳခြင့္ေတာင္းခံၾကသူမ်ား၊ ဒုကၡသည္မ်ားၾကားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္းခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ား၊ အျမင္မ ရွင္းမႈမ်ားျဖစ္ေနၾကရပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ သားေကာင္ျဖစ္ၾကရ႐ံုမက ၾကင္နာနား လည္မႈကင္းေသာ UNHCR အရာရွိတို႔၏ သားေကာင္းဘ၀ျဖစ္ၾကရၿပီး ဘ၀ပ်က္ရသူမ်ားလည္း ရွိၾကပါသည္။
UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ မတရားေသာ လုပ္ရပ္မ်ားႏွင့္ယုတၱိမတန္ေသာ တုန္႔ျပန္ခ်က္မ်ားႏွင့္ပတ္ သက္၍ တင္ျပတိုင္ၾကားေသာအခါ၌လည္း “ ၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ကအေၾကာင္းေတြျပန္မေျပာပါနဲ႔၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ပတ္က အေၾကာင္းလဲျပန္မေျပာပါနဲ႔ ငါတို႔အေနနဲ႔ ဒီႏွစ္မွာ အစီအစဥ္တစ္မ်ိဳးနဲ႔ အဖြဲ႔အားလံုးကို မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ လုပ္ ေပးမယ္ ” လို႔ေျပာၿပီး ႏွစ္သိမ့္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အေျပာနဲ႔အလုပ္တျခားစီျဖစ္ေနတာကို ႀကံဳေနရပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာအဖြဲ႔ေတြ ႀကံဳေနရတာ ႏွစ္အေတာ္ၾကၿပီျဖစ္ပါသည္။
UNHCR မေလးရွား၀က္ဆိုက္ဒ္အရ ၂၀၀၉ အထိ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ဒုကၡသည္ ( Refugee ) ႏွင့္ ခို လွံဳခြင့္ေလွ်ာက္ထားသူ ( Asylum-seekers ) ေပါင္း ၉၀၀၀၀ ေက်ာ္ကို စာရင္းလက္ခံၿပီး ျဖစ္သည္။ ထိုထဲမွ ၉၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းေက်ာ္သည္ ျမန္မာျပည္မွျဖစ္သည္ဟုလည္း ေဖာ္ျပထားသည္။
မေလးရွားႏိုင္ငံသည္ ၁၉၅၁ ကုလသမဂၢ၏ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာသေဘာတူစာခ်က္ကိုလက္ခံထားျခင္း မရွိေသာ ႏိုင္ငံ ၄၄ ႏိုင္ငံတြင္ပါ၀င္သည္။ ထို႔ျပင္ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ UNHCR ၏ ဒုကၡသည္လက္မွတ္ရထားသူ မ်ား၊ ခိုလွံဳခြင့္ေလွ်ာက္ထားသူမ်ားႏွင့္ႏိုင္ငံမဲ့မ်ားအားလံုးကို တရားမ၀င္ကူးေျပာင္းလာသူမ်ား ( Irregular Migrants ) မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ကာ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ေလ့ရွိသည္။ မေလးရွားႏိုင္ငံသည္ တရားမ၀င္အလုပ္သ မားမ်ားကို အျပစ္ေပးရာတြင္ ေငြဒဏ္၊ ေထာင္ဒဏ္ ႏွင့္ ႀကိမ္ဒဏ္ ( Whipping ) မ်ားလည္းရွိသည္။
ယခုကဲ့သို႔ အေျခအေနဆိုးႀကီးထဲတြင္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တိုင္းျပည္မွာ မေနရဲဘဲ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ လာၾကရတဲ့ ဒုကၡသည္ျဖစ္ထိုက္သူမ်ားမွာ ခိုလွံဳခြင့္ရဖို႔၊ ဒုကၡသည္မ်ားခံစားထိုက္ေသာ အခြင့္အေရးမ်ားရဖို႔ ေန ေနသာသာ စာရင္းေပးသြင္းျခင္း ( Registration ) ေတာင္လုပ္ခြင့္မရၾကပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ ၾကပါသည္။ UNHCR မွ အသိအမွတ္ျပဳၿပီးထားေသာ ဒုကၡသည္စာရင္းကိုၾကည့္လွ်င္ ပိုပိုၿပီး သိသာပါသည္။
၂၀၁၀ ဧၿပီလ ၇ ရက္ထြက္ မေလးရွားႏိုင္ငံထုတ္ The Star သတင္းစာႀကီးအရ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွလာေရာက္သူခိုလွံဳသူေပါင္း ၇၆၂၀၀ ရွိသည္။ ခ်င္းလူမ်ိဳး ၃၇၆၀၀၊ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ၁၈၂၀၀၊ ျမန္မာမြတ္စ လင္ ၅၁၀၀၊ မြန္လူမ်ိဳး ၃၅၀၀၊ ကခ်င္ ၃၂၀၀ ႏွင့္ ဗမာအပါအ၀င္အျခားလူမ်ိဳးမ်ားေနထိုင္ၾကသည္ဟု ဆိုထားပါ သည္။
ခ်င္းဒုကၡသည္မ်ားမဟာမိတ္အဖြဲ႔ ( The Alliance of Chin Refugees ( ACR ) ၏ ေဖာ္ျပခ်က္အရ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ခ်င္းလူမ်ိဳး ၂၀၀၀၀ နီးပါးေလာက္ဟာ UNHCR မွဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၿပီးျဖစ္ သည္။ မြန္ဒုကၡသည္အစည္းအ႐ံုး ( Mon Refugee Organization ( MRO ) ကလည္း မြန္လူမ်ိဳး ၃၀၀၀ နီးပါး ဒုကၡသည္အျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳျခင္းခံရၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။
အဲ့ဒီအခ်က္အလက္မ်ားကို ေလ့လာသံုးသပ္ျခင္းအားျဖင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR ၏ ခြဲျခားဆက္ဆံ ျခင္းႏွင့္တရားမွ်တမႈမရွိေသာလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို သိႏိုင္ပါသည္။ UNHCR ၏ ဦးစားေပးလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားတြင္ အခ်ိန္သင့္စာရင္းသြင္းျခင္း ( Timely Registration ) ႏွင့္ တရားမွ်တေသာလုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္ရမည္ဟု အမ်ားျမင္ သာေအာင္ေဖာ္ျပေၾကျငာထားေသာ္လည္း အေျပာႏွင့္အလုပ္မွာ မ်ားစြာျခားနားေနပါသည္။ UNHCR ၏ ႀကီးမား ေသာ ဂုဏ္သိကၡာကိုေလးစားေသာ ဒုကၡသည္မ်ားမွာ UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး အခြင့္အာဏာ ႏွင့္လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို အလြဲသံုးစားျပဳေနေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္မသမာေသာလူတစ္ခ်ိဳ႕တို႔၏ အႏိုင္က်င့္မႈ ႏွင့္ခြဲျခားဆက္ဆံမႈကို ႀကိတ္မွိတ္ခံစားေနရသည္မွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္သည္။
သူတို႔၏ မတရားေသာလုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ အဖမ္းမဆီးခံရၿပီး ေထာင္က်ရသူမ်ား၊ ႀကိမ္ဒဏ္အေပးခံရ သူမ်ား၊ ဘ၀ပ်က္သူမ်ား အမ်ားအျပားရွိေနၾကသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ ႐ိုးသားေသာဘ၀ပ်က္ကာ မေကာင္း ေသာ အသက္မေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေနၾကရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ UNHCR မဟာမင္းႀကီး အန္တိုနီယို ဂူတား ေျပာတဲ့ “ အစားအစာေတြရွားပါးလာတဲ့အခါ ဒုကၡသည္ေတြဟာ ေဒသတြင္းအၾကမ္းဖက္ ျခင္း၊ တရားမ၀င္အလုပ္လုပ္ျခင္း ( သို႔ ) ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္လုပ္ကိုင္ျခင္းတို႔အတြက္ အထူးစိုးရိမ္ရပါတယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕စားပြဲေပၚကို အစားအစာအလံုအေလာက္တင္ေပးထားရမယ္ ” ဆိုတဲ့ မိန္႔ခြန္းကို မေလးရွား UNHCR မွ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ သေဘာေပါက္ဖို႔ေကာင္းပါသည္။ ယခုဆိုရင္ ဗမာလူမ်ိဳးအမ်ားစုမွာ ဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရဖို႔ေ၀းစြ UNHCR မွာ တရား၀င္ စာရင္းသြင္းခြင့္ေတာင္မရၾကပါဘူး။
ကမၻာ့ UNHCR မွ လွ်ိဳ႕၀ွက္စြာ ခက္ခက္ခဲခဲေနထိုင္ေနရေသာ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ အဆင္ေျပလံုၿခံဳ ေစရန္ စီမံေပးေသာ Mobile Registration စနစ္ကို မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ က်င့္သံုးခ်ိန္မွာလည္း ျမန္မာအဖြဲ႔အ စည္းမ်ားကို ခ်န္ထားသည့္အျပင္ လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားေသာ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားကိုလည္း သင္တို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူး၊ ဗမာလူမ်ိဳးဆို လက္မခံဘူးေျပာၿပီး ႏွင္လႊတ္ခဲ့ပါသည္။ အင္မတန္ေအာက္တန္းက်ေသာ စိတ္သေဘာထား ျဖစ္ ပါသည္။ UNHCR လို အဖြဲ႔ႀကီးမွာ ယခုကဲ့သို႔ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး စိတ္သေဘာထားေသးသိမ္ေသာ အရာရွိ မ်ားရွိေနသည္မွာ အလြန္၀မ္းနည္းဖြယ္ျဖစ္ၿပီး UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာကိုလည္း အလြန္ထိခိုက္ပါသည္။
တစ္ျခား UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာကိုထိခိုက္က်ဆင္းေစေသာအေၾကာင္းမ်ားလည္းရွိပါသည္။ ကမၻာ့ UNHCR ၏ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားအရ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားလိုသူသည္ UNHCR အသိအမွတ္ျပဳ ထားေသာ NGO အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွတစ္ဆင့္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ျပဳထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ခ်င္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ မြန္၊ ရွမ္း၊ ရခိုင္၊ ဗမာ စေသာဒုကၡသည္မ်ားအေရးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ တိုင္း ရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားရွိလာၾကသည္။ သို႔ေသာ္ UNHCR ၏ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္းရင္း သားမ်ားၾကား၊ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားၾကား အျမင္မၾကည္လင္မႈႏွင့္ျပႆနာျဖစ္ လာႏိုင္ပါသည္။ စစ္ဖိနပ္ေအာက္ႏွိပ္ကြပ္ခံရတာခ်င္းအတူတူ ကမၻာကေပးေသာ အခြင့္အေရးႏွင့္ကူညီေစာင့္ ေရွာက္မႈခံရမႈတြင္ ကြဲျပားျခားနားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ UNHCR ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ကူညီေဆာင္ရြက္ေပး ေနေသာ NGO မ်ားမွတစ္ဆင့္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ေလွ်ာက္ထားရမည္ဟု မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR မွ သတ္မွတ္ ေပးထားေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔ႏွင့္သက္ဆိုင္ရာလူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားတြင္ စာရင္း ေပးၿပီး UNHCR ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကရသည္။
သို႔ေသာ္ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ စနစ္မက်ေသာ၊ တရားမွ်တမႈမရွိေသာေၾကာင့္ UNHCR အသိအ မွတ္ျပဳထားေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအတြင္း မညီမွ်မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနပါသည္။ ဗမာဒုကၡသည္မ်ားအစည္းအ႐ံုး ( ဘီအာအို ) အပါအ၀င္ အျခားျမန္မာဒုကၡသည္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွာ UNHCR ႏွစ္စဥ္ေပးေသာခြဲတမ္းတြင္ မပါ၀င္ သည္မွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္ပါသည္။ တစ္ျခားေသာ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔တစ္ခ်ိဳ႕မွာ ထပ္တလဲလဲ ေလွ်ာက္ ထားခြင့္ရေနပါသည္။ ဤသို႔ေသာ လုပ္ရပ္ႏွင့္စနစ္မွာ အလြန္မတရားတဲ့အျပင္ ကမၻာျပည္သူမ်ားကေပးအပ္ ထားေသာ အခြင့္အာဏာကို အလြဲသံုးစားျပဳရာေရာက္ေနပါသည္။ ထို႔ျပင္ UNHCR ကို ယံုၾကည္ကိုးစားၿပီး ပူး ေပါင္းကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ဗမာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေပၚ၌လည္း UNHCR ယင္းသို႔ေသာ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ ၏လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားမွ အထင္လြဲျခင္း၊ အထင္ေသးျခင္းမ်ားျဖစ္ေစပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ UNHCR အပါအ၀င္ ဗမာအဖြဲ႔အစည္းဦးေဆာင္သူအပါအ၀င္ ေစတနာသန္႔သန္႔ျဖင့္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔လုပ္ကိုင္ကူညီေဆာင္ ရြက္ေပးေနေသာသူမ်ား၏ ဂုဏ္သိကၡာထိခိုက္က်ဆင္းေနရပါသည္။
UNHCR အရာရွိမ်ားအေနနဲ႔သိသင့္တာကေတာ့ မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ တိုင္းရင္းသားဒုကၡသည္အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခ်ိဳ႕သည္ သူတို႔ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးျဖစ္ေပမယ့္ သူတို႔ေဒသစကားမေျပာတတ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တျခားလူမ်ိဳးတစ္ဦးဦးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်သြားေသာ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို သူတို႔အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ၀င္ခြင့္ မျပဳေပ။ ယင္းအခ်က္ကို သူတို႔အဖြဲ႔၏စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းမ်ားကို ၾကည့္႐ွဳေလ့လာျခင္းျဖင့္ သိႏိုင္ပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ဗမာဒုကၡသည္မ်ားအစည္းအ႐ံုး(ဘီအာအို) တြင္ တက္ေရာက္ပညာသင္ၾကားေနေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ ခ်င္း၊ ကရင္၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ထား၀ယ္၊ ရွမ္း လူမ်ိဳး အမ်ားစုျဖစ္ပါသည္။ ယခုလို တေျမတည္းေန၊ တေရတည္းေသာက္ေနႏိုင္ခဲ့ၾကေသာ ဗမာလူမ်ိဳးအပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႔မွာ မေလး UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ ညံ့ဖ်င္းေသာ၊ စနစ္မက်ေသာ၊ မတရားေသာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း၊ အခြင့္အာဏာအလြဲသံုးစားမႈ ႏွင့္ အႏိုင္က်င့္မႈမ်ားေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း စိတ္ ၀မ္းကြဲၾကမလိုျဖစ္ၾကရသည္။
စစ္ဖိနပ္ေအာက္ ဖိႏွိပ္သတ္ျဖတ္ျခင္းအတူတူခံေနရေသာ ဘ၀တူလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း ယခုလိုခြဲျခားဆက္ ဆံေနျခင္းကို အျမန္ဆံုးေျဖရွင္းသင့္ပါၿပီ။ ယခုအခါ ကမၻာေပၚတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တည္ၿငိမ္ေရး၊ ဘာသာ၊ ကာ လာမခြဲျခားေရး ႏွင့္ လူသားအားလံုး အတူတူညီတူညီမွ် လူဂုဏ္သိကၡာကို ခံစား၊ စံစားခြင့္ရွိေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေန ခ်ိန္တြင္ အၾကင္နာတရားမဲ့ေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ မထိခိုက္ေစလိုပါ၊ မနစ္နာေစလိုေတာ့ပါ။
ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ယခုလို မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံသားဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး မေလးရွား UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ မတရားေသာ၊ မူမမွန္ေသာ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပရျခင္းမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳး မ်ားအပါအ၀င္ ကမၻာကပါ အျဖစ္မွန္၊ ျပႆနာအမွန္ကို သိေစလို၍ ျဖစ္ပါသည္။
ျပည္တြင္းတြင္လည္း စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ ဖိႏွိပ္ညွင္းပန္းမႈကိုခံရသည့္အျပင္၊ ယခုျပည္ပမွာပါ ခြဲျခား ဆက္ဆံမႈကို ခံေနရေသာဒုကၡသည္မ်ား၏ ဘ၀သည္ အသက္ရွင္လွ်က္ ဘ၀ေသေနသလိုပင္ျဖစ္သည္။ လူ သားစစ္စစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူသားတိုင္းခံစားထိုက္ေသာ လူ႔အခြင့္အေရးကို ခံစားခြင့္ျပဳရမည္၊ ခံစားခြင့္ရွိရ မည္။
ကၽြန္ေတာ့္တင္ျပခ်က္မ်ားအတြက္ အျပည့္အ၀တာ၀န္ယူပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ လူစြမ္းေကာင္းမ ဟုတ္သလို၊ သူရဲေကာင္းလည္းမဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ မတရားမႈကိုေတာ့ လက္မခံႏိုင္သူျဖစ္ပါသည္။ ယခုကဲ့သို႔ မေလး UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ တရားမွ်တမႈမရွိေသာလုပ္ရပ္မ်ားကို သိရွိနားလည္သေဘာေပါက္သူမ်ားစြာ ရွိေၾကာင္း ယံုၾကည္ပါသည္။ မိမိတို႔၏ ျပည္တြင္းမွာ အမွန္တရားအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္လို႔ ျပည္ပသို႔ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္လာခဲ့ရသူမ်ားအေနနဲ႔ ယခုႀကံဳေတြ႔ေနရေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ မတရားေသာ၊ အႏိုင္က်င့္ ခြဲျခားဆက္ဆံေနမႈကို ျပတ္ျပတ္သားသားထုတ္ေဖာ္ဆန္႔က်င္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီလို႔ယူဆပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္းလည္း စည္းစည္းလံုးလံုး၊ ညီညီညြတ္ညြတ္ႏွင့္၀ိုင္း၀န္းတိုင္ပင္အေျဖရွာသင့္ၿပီလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါသည္။ ယခုအခါမွာ အျပစ္မဲ့ျမန္မာႏိုင္ငံသားကေလးငယ္မ်ားႏွင့္အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ အနာဂါတ္ ေပ်ာက္ေနပါၿပီ။ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးအမွန္တရားႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးအတြက္ ယခု ခ်ိန္ကစၿပီး အားလံုးညီညြတ္စြာ ေပးဆပ္ၾကပါစို႔။
ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ား
၁၇ ဧၿပီ ၂၀၁၀
ေပးပို႔သူ - ခမိခဆဲ
ထို႔ျပင္ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားကို ဗမာမ်ားက ႏွိပ္စက္ေသာေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားကို ပိုမိုေစာင့္ေရွာက္ေပးသင့္သည္ဟု ယူဆေနၾကပါတယ္။ ယင္းသို႔ ေတြးျမင္ေနျခင္းသည္ UNHCR အရွာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ ၏ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ( Discrimination ) ျပစ္မႈႏွင့္မတရားေသာဆံုျဖတ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ျပင္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ႔အခြင့္အေရးေၾကျငာစာတမ္းအပိုဒ္ ၁၄(က)ပါ
“ မတရားအျပစ္ေပးခံရ ေတာ့မည္ဆိုပါက လူသားတိုင္းသည္ တျခားႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ခိုလွံဳခြင့္ေတာင္းခံႏိုင္သည္ ”ဟူေသာ အခ်က္ကို လည္း ခ်ိဳးေဖာက္ရာၾကပါသည္။
ယခုျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အာဏာသိမ္းထားသူမ်ားမွာ စစ္အာဏာရွင္မ်ားျဖစ္တယ္ဆိုတာ UN အပါအ၀င္ တကမၻာလံုးအသိျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ စ႐ိုက္လကၡဏာအရ သူတို႔ဟာ ဘာသာလဲမရွိပါ၊ လူမ်ိဳးလဲ မရွိပါ၊ သူတို႔အတြက္ အာဏာတည္ၿမဲေရးသာလွ်င္ အဓိကပါ။ စစ္အာဏာရွင္တို႔၏ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ မ်ားကိုလည္း UN အပါအ၀င္ ကမၻာ့အသိုင္းအ၀ိုင္းက ႐ွံဳ႕ခ်ျပစ္တင္ေထာက္ျပေနသည္မွာလည္း ႏွစ္ေပါင္းအ ေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္ပါသည္။
မေလးရွား UNHCR မွ အရာရွိအခ်ိဳ႕ထင္သလို ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဗမာမ်ားက အမ်ားစုျဖစ္ၿပီး အာဏာရွင္ မ်ားက ဗမာမ်ားကို မႏွိပ္စက္ဘူးဆိုေသာ ထင္ျမင္ခ်က္သည္ အလြန္ပင္ လက္ေတြ႔ႏွင့္ကင္းကြာေနပါသည္။ အနီးစပ္ဆံုးျပရလွ်င္ စစ္အာဏာရွင္တို႔သည္ ၂၀၀၃ ဒီပဲယင္းလုပ္ႀကံမႈႀကီးကို က်ဴးလြန္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၇ တြင္ လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေမတၱာပို႔ဆုေတာင္းေနေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ားအပါအ၀င္ ေက်ာင္းသားႏွင့္လူထုကို ရက္ရက္ စက္စက္ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာလတြင္ပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ေဒသအသီးသီးမွ ဗုဒၶ ဘာသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားကို စီးနင္း၀င္ေရာက္ၿပီး အၾကမ္းဖက္႐ိုက္ႏွက္၊ ဖမ္းဆီး၊ ေထာင္ခ်ခဲ့သည္။ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာင္မ်ားကိုလည္း ေခါင္းျဖတ္ၿပီး ဖ်က္ဆီးခဲ့ပါသည္။
အျခားထင္ရွားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္မ်ားရဲ႕ စ႐ိုက္ကေတာ့ ၂၀၀၈ ေမလမွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ နာဂစ္ ( Nargis ) ဆိုင္ကလုန္းကာလတုန္းကပါဘဲ။ လူသိန္းနဲ႔ခ်ီေသေၾကၿပီး အိုးအိမ္ေပါင္းေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုး႐ွံဳးခဲ့ရပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူအက်ိဳးကိုမၾကည့္၊ ျပည္သူကို စာနာသနားမႈမရွိေသာ စစ္အာဏာရွင္မ်ားဟာ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီေတြကို နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တားျမစ္ပိတ္ပင္ကန္႔သတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ယခုလို လူ႔အခြင့္အေရးအပါအ၀င္ စစ္ရာဇ၀တ္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးကို က်ဴးလြန္ေနၾကသည္ကို ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ကမၻာ့အသိုင္းအ၀ိုင္းက အၿမဲၾကားသိ ေနၾကပါသည္။
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ဘယ္ေလာက္အေရးပါတယ္၊ ျမန္မာ့ျပည္တြင္းေရးဘယ္ေလာက္႐ွဳပ္ေထြးတယ္၊ ျမန္မာ စစ္အာဏာရွင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ ရက္စက္ယုတ္မာတယ္ဆိုတာ UN အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း အပါအ၀င္ လံုၿခံဳးေရး၀န္ထမ္းအထိ အားလံုးအသိပင္ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလို စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ စစ္ဖိနပ္ေအာက္၊ ယမ္းေငြ႔မျပယ္တဲ့ ေသနတ္ေျပာင္းေအာက္ ခက္ခက္ခဲခဲေနထိုင္ရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအား လံုးကို စာနာနားလည္မႈမေပးႏိုင္ေသာ မေလးရွား UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ ၀မ္းနည္းမိပါသည္။ သူတို႔၏ လုပ္ရပ္သည္ UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ကမၻာ့ျပည္သူတို႔၏ ယံုၾကည္အားကိုးမႈကိုပါ ထိခိုက္ေစသည္ကို သတိ မူသင့္ပါသည္။
UNHCR က ဒုကၡသည္ဆိုသည္မွာ လူမ်ိဳးေရး ( Race )၊ ဘာသာေရး ( Religion )၊ ႏိုင္ငံသားျပစ္မႈ ( Nationality )၊ ႏိုင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ ( Political Opinion ) ႏွင့္ လူမႈေရးအဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ဖြဲ႔သို႔ ၀င္ေရာက္ျခင္းတို႔ ေၾကာင့္ မတရားညွင္းပန္းႏွိပ္စက္အျပစ္ေပးခံရမည္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ရန္ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္းအခ်က္အလက္ရွိ သူ၊ ထိုသို႔ေၾကာက္ရြံ႕မႈကို အေၾကာင္းျပဳ၍ မိမိတို႔ႏိုင္ငံအစိုးရ၏ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈကို မခံယူႏိုင္ေသာသူ မ်ားဟု အဓိပၸါယ္ဖြင့္ထားသည္။
UNHCR အပါအ၀င္ ကမၻာ့အဖြဲ႔အစည္းႀကီးမ်ား၊ NGO မ်ားအပါအ၀င္လူမႈေရးအဖြဲ႔မ်ား၏ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္မ်ား၊ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားသည္ အလြန္ဘဲ ေလးစားအားက်ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး စာနာနားလည္မႈေခါင္းပါးေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕တို႔ေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ သားေကာင္မ်ားျဖစ္ၾက ရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအမ်ားစုမွာ အားကိုးရာမဲ့ျဖစ္ေနၾကရပါသည္။
မေလးရွား UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္မသမာေသာလူတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ယခုအခါ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ခိုလွံဳခြင့္ေတာင္းခံၾကသူမ်ား၊ ဒုကၡသည္မ်ားၾကားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္းခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ား၊ အျမင္မ ရွင္းမႈမ်ားျဖစ္ေနၾကရပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ သားေကာင္ျဖစ္ၾကရ႐ံုမက ၾကင္နာနား လည္မႈကင္းေသာ UNHCR အရာရွိတို႔၏ သားေကာင္းဘ၀ျဖစ္ၾကရၿပီး ဘ၀ပ်က္ရသူမ်ားလည္း ရွိၾကပါသည္။
UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ မတရားေသာ လုပ္ရပ္မ်ားႏွင့္ယုတၱိမတန္ေသာ တုန္႔ျပန္ခ်က္မ်ားႏွင့္ပတ္ သက္၍ တင္ျပတိုင္ၾကားေသာအခါ၌လည္း “ ၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ကအေၾကာင္းေတြျပန္မေျပာပါနဲ႔၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ပတ္က အေၾကာင္းလဲျပန္မေျပာပါနဲ႔ ငါတို႔အေနနဲ႔ ဒီႏွစ္မွာ အစီအစဥ္တစ္မ်ိဳးနဲ႔ အဖြဲ႔အားလံုးကို မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ လုပ္ ေပးမယ္ ” လို႔ေျပာၿပီး ႏွစ္သိမ့္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အေျပာနဲ႔အလုပ္တျခားစီျဖစ္ေနတာကို ႀကံဳေနရပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာအဖြဲ႔ေတြ ႀကံဳေနရတာ ႏွစ္အေတာ္ၾကၿပီျဖစ္ပါသည္။
UNHCR မေလးရွား၀က္ဆိုက္ဒ္အရ ၂၀၀၉ အထိ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ဒုကၡသည္ ( Refugee ) ႏွင့္ ခို လွံဳခြင့္ေလွ်ာက္ထားသူ ( Asylum-seekers ) ေပါင္း ၉၀၀၀၀ ေက်ာ္ကို စာရင္းလက္ခံၿပီး ျဖစ္သည္။ ထိုထဲမွ ၉၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းေက်ာ္သည္ ျမန္မာျပည္မွျဖစ္သည္ဟုလည္း ေဖာ္ျပထားသည္။
မေလးရွားႏိုင္ငံသည္ ၁၉၅၁ ကုလသမဂၢ၏ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာသေဘာတူစာခ်က္ကိုလက္ခံထားျခင္း မရွိေသာ ႏိုင္ငံ ၄၄ ႏိုင္ငံတြင္ပါ၀င္သည္။ ထို႔ျပင္ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ UNHCR ၏ ဒုကၡသည္လက္မွတ္ရထားသူ မ်ား၊ ခိုလွံဳခြင့္ေလွ်ာက္ထားသူမ်ားႏွင့္ႏိုင္ငံမဲ့မ်ားအားလံုးကို တရားမ၀င္ကူးေျပာင္းလာသူမ်ား ( Irregular Migrants ) မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ကာ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ေလ့ရွိသည္။ မေလးရွားႏိုင္ငံသည္ တရားမ၀င္အလုပ္သ မားမ်ားကို အျပစ္ေပးရာတြင္ ေငြဒဏ္၊ ေထာင္ဒဏ္ ႏွင့္ ႀကိမ္ဒဏ္ ( Whipping ) မ်ားလည္းရွိသည္။
ယခုကဲ့သို႔ အေျခအေနဆိုးႀကီးထဲတြင္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တိုင္းျပည္မွာ မေနရဲဘဲ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ လာၾကရတဲ့ ဒုကၡသည္ျဖစ္ထိုက္သူမ်ားမွာ ခိုလွံဳခြင့္ရဖို႔၊ ဒုကၡသည္မ်ားခံစားထိုက္ေသာ အခြင့္အေရးမ်ားရဖို႔ ေန ေနသာသာ စာရင္းေပးသြင္းျခင္း ( Registration ) ေတာင္လုပ္ခြင့္မရၾကပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ ၾကပါသည္။ UNHCR မွ အသိအမွတ္ျပဳၿပီးထားေသာ ဒုကၡသည္စာရင္းကိုၾကည့္လွ်င္ ပိုပိုၿပီး သိသာပါသည္။
၂၀၁၀ ဧၿပီလ ၇ ရက္ထြက္ မေလးရွားႏိုင္ငံထုတ္ The Star သတင္းစာႀကီးအရ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွလာေရာက္သူခိုလွံဳသူေပါင္း ၇၆၂၀၀ ရွိသည္။ ခ်င္းလူမ်ိဳး ၃၇၆၀၀၊ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ၁၈၂၀၀၊ ျမန္မာမြတ္စ လင္ ၅၁၀၀၊ မြန္လူမ်ိဳး ၃၅၀၀၊ ကခ်င္ ၃၂၀၀ ႏွင့္ ဗမာအပါအ၀င္အျခားလူမ်ိဳးမ်ားေနထိုင္ၾကသည္ဟု ဆိုထားပါ သည္။
ခ်င္းဒုကၡသည္မ်ားမဟာမိတ္အဖြဲ႔ ( The Alliance of Chin Refugees ( ACR ) ၏ ေဖာ္ျပခ်က္အရ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ခ်င္းလူမ်ိဳး ၂၀၀၀၀ နီးပါးေလာက္ဟာ UNHCR မွဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၿပီးျဖစ္ သည္။ မြန္ဒုကၡသည္အစည္းအ႐ံုး ( Mon Refugee Organization ( MRO ) ကလည္း မြန္လူမ်ိဳး ၃၀၀၀ နီးပါး ဒုကၡသည္အျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳျခင္းခံရၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။
အဲ့ဒီအခ်က္အလက္မ်ားကို ေလ့လာသံုးသပ္ျခင္းအားျဖင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR ၏ ခြဲျခားဆက္ဆံ ျခင္းႏွင့္တရားမွ်တမႈမရွိေသာလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို သိႏိုင္ပါသည္။ UNHCR ၏ ဦးစားေပးလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားတြင္ အခ်ိန္သင့္စာရင္းသြင္းျခင္း ( Timely Registration ) ႏွင့္ တရားမွ်တေသာလုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္ရမည္ဟု အမ်ားျမင္ သာေအာင္ေဖာ္ျပေၾကျငာထားေသာ္လည္း အေျပာႏွင့္အလုပ္မွာ မ်ားစြာျခားနားေနပါသည္။ UNHCR ၏ ႀကီးမား ေသာ ဂုဏ္သိကၡာကိုေလးစားေသာ ဒုကၡသည္မ်ားမွာ UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး အခြင့္အာဏာ ႏွင့္လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို အလြဲသံုးစားျပဳေနေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္မသမာေသာလူတစ္ခ်ိဳ႕တို႔၏ အႏိုင္က်င့္မႈ ႏွင့္ခြဲျခားဆက္ဆံမႈကို ႀကိတ္မွိတ္ခံစားေနရသည္မွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္သည္။
သူတို႔၏ မတရားေသာလုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ အဖမ္းမဆီးခံရၿပီး ေထာင္က်ရသူမ်ား၊ ႀကိမ္ဒဏ္အေပးခံရ သူမ်ား၊ ဘ၀ပ်က္သူမ်ား အမ်ားအျပားရွိေနၾကသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ ႐ိုးသားေသာဘ၀ပ်က္ကာ မေကာင္း ေသာ အသက္မေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေနၾကရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ UNHCR မဟာမင္းႀကီး အန္တိုနီယို ဂူတား ေျပာတဲ့ “ အစားအစာေတြရွားပါးလာတဲ့အခါ ဒုကၡသည္ေတြဟာ ေဒသတြင္းအၾကမ္းဖက္ ျခင္း၊ တရားမ၀င္အလုပ္လုပ္ျခင္း ( သို႔ ) ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္လုပ္ကိုင္ျခင္းတို႔အတြက္ အထူးစိုးရိမ္ရပါတယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕စားပြဲေပၚကို အစားအစာအလံုအေလာက္တင္ေပးထားရမယ္ ” ဆိုတဲ့ မိန္႔ခြန္းကို မေလးရွား UNHCR မွ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ သေဘာေပါက္ဖို႔ေကာင္းပါသည္။ ယခုဆိုရင္ ဗမာလူမ်ိဳးအမ်ားစုမွာ ဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရဖို႔ေ၀းစြ UNHCR မွာ တရား၀င္ စာရင္းသြင္းခြင့္ေတာင္မရၾကပါဘူး။
ကမၻာ့ UNHCR မွ လွ်ိဳ႕၀ွက္စြာ ခက္ခက္ခဲခဲေနထိုင္ေနရေသာ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ အဆင္ေျပလံုၿခံဳ ေစရန္ စီမံေပးေသာ Mobile Registration စနစ္ကို မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ က်င့္သံုးခ်ိန္မွာလည္း ျမန္မာအဖြဲ႔အ စည္းမ်ားကို ခ်န္ထားသည့္အျပင္ လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားေသာ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားကိုလည္း သင္တို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူး၊ ဗမာလူမ်ိဳးဆို လက္မခံဘူးေျပာၿပီး ႏွင္လႊတ္ခဲ့ပါသည္။ အင္မတန္ေအာက္တန္းက်ေသာ စိတ္သေဘာထား ျဖစ္ ပါသည္။ UNHCR လို အဖြဲ႔ႀကီးမွာ ယခုကဲ့သို႔ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး စိတ္သေဘာထားေသးသိမ္ေသာ အရာရွိ မ်ားရွိေနသည္မွာ အလြန္၀မ္းနည္းဖြယ္ျဖစ္ၿပီး UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာကိုလည္း အလြန္ထိခိုက္ပါသည္။
တစ္ျခား UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာကိုထိခိုက္က်ဆင္းေစေသာအေၾကာင္းမ်ားလည္းရွိပါသည္။ ကမၻာ့ UNHCR ၏ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားအရ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားလိုသူသည္ UNHCR အသိအမွတ္ျပဳ ထားေသာ NGO အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွတစ္ဆင့္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ျပဳထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ခ်င္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ မြန္၊ ရွမ္း၊ ရခိုင္၊ ဗမာ စေသာဒုကၡသည္မ်ားအေရးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ တိုင္း ရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားရွိလာၾကသည္။ သို႔ေသာ္ UNHCR ၏ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္းရင္း သားမ်ားၾကား၊ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားၾကား အျမင္မၾကည္လင္မႈႏွင့္ျပႆနာျဖစ္ လာႏိုင္ပါသည္။ စစ္ဖိနပ္ေအာက္ႏွိပ္ကြပ္ခံရတာခ်င္းအတူတူ ကမၻာကေပးေသာ အခြင့္အေရးႏွင့္ကူညီေစာင့္ ေရွာက္မႈခံရမႈတြင္ ကြဲျပားျခားနားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ UNHCR ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ကူညီေဆာင္ရြက္ေပး ေနေသာ NGO မ်ားမွတစ္ဆင့္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ေလွ်ာက္ထားရမည္ဟု မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR မွ သတ္မွတ္ ေပးထားေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔ႏွင့္သက္ဆိုင္ရာလူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားတြင္ စာရင္း ေပးၿပီး UNHCR ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကရသည္။
သို႔ေသာ္ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ စနစ္မက်ေသာ၊ တရားမွ်တမႈမရွိေသာေၾကာင့္ UNHCR အသိအ မွတ္ျပဳထားေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအတြင္း မညီမွ်မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနပါသည္။ ဗမာဒုကၡသည္မ်ားအစည္းအ႐ံုး ( ဘီအာအို ) အပါအ၀င္ အျခားျမန္မာဒုကၡသည္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွာ UNHCR ႏွစ္စဥ္ေပးေသာခြဲတမ္းတြင္ မပါ၀င္ သည္မွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္ပါသည္။ တစ္ျခားေသာ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔တစ္ခ်ိဳ႕မွာ ထပ္တလဲလဲ ေလွ်ာက္ ထားခြင့္ရေနပါသည္။ ဤသို႔ေသာ လုပ္ရပ္ႏွင့္စနစ္မွာ အလြန္မတရားတဲ့အျပင္ ကမၻာျပည္သူမ်ားကေပးအပ္ ထားေသာ အခြင့္အာဏာကို အလြဲသံုးစားျပဳရာေရာက္ေနပါသည္။ ထို႔ျပင္ UNHCR ကို ယံုၾကည္ကိုးစားၿပီး ပူး ေပါင္းကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ဗမာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေပၚ၌လည္း UNHCR ယင္းသို႔ေသာ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ ၏လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားမွ အထင္လြဲျခင္း၊ အထင္ေသးျခင္းမ်ားျဖစ္ေစပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ UNHCR အပါအ၀င္ ဗမာအဖြဲ႔အစည္းဦးေဆာင္သူအပါအ၀င္ ေစတနာသန္႔သန္႔ျဖင့္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔လုပ္ကိုင္ကူညီေဆာင္ ရြက္ေပးေနေသာသူမ်ား၏ ဂုဏ္သိကၡာထိခိုက္က်ဆင္းေနရပါသည္။
UNHCR အရာရွိမ်ားအေနနဲ႔သိသင့္တာကေတာ့ မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ တိုင္းရင္းသားဒုကၡသည္အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခ်ိဳ႕သည္ သူတို႔ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးျဖစ္ေပမယ့္ သူတို႔ေဒသစကားမေျပာတတ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တျခားလူမ်ိဳးတစ္ဦးဦးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်သြားေသာ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို သူတို႔အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ၀င္ခြင့္ မျပဳေပ။ ယင္းအခ်က္ကို သူတို႔အဖြဲ႔၏စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းမ်ားကို ၾကည့္႐ွဳေလ့လာျခင္းျဖင့္ သိႏိုင္ပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ဗမာဒုကၡသည္မ်ားအစည္းအ႐ံုး(ဘီအာအို) တြင္ တက္ေရာက္ပညာသင္ၾကားေနေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ ခ်င္း၊ ကရင္၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ထား၀ယ္၊ ရွမ္း လူမ်ိဳး အမ်ားစုျဖစ္ပါသည္။ ယခုလို တေျမတည္းေန၊ တေရတည္းေသာက္ေနႏိုင္ခဲ့ၾကေသာ ဗမာလူမ်ိဳးအပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႔မွာ မေလး UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ ညံ့ဖ်င္းေသာ၊ စနစ္မက်ေသာ၊ မတရားေသာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း၊ အခြင့္အာဏာအလြဲသံုးစားမႈ ႏွင့္ အႏိုင္က်င့္မႈမ်ားေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း စိတ္ ၀မ္းကြဲၾကမလိုျဖစ္ၾကရသည္။
စစ္ဖိနပ္ေအာက္ ဖိႏွိပ္သတ္ျဖတ္ျခင္းအတူတူခံေနရေသာ ဘ၀တူလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း ယခုလိုခြဲျခားဆက္ ဆံေနျခင္းကို အျမန္ဆံုးေျဖရွင္းသင့္ပါၿပီ။ ယခုအခါ ကမၻာေပၚတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တည္ၿငိမ္ေရး၊ ဘာသာ၊ ကာ လာမခြဲျခားေရး ႏွင့္ လူသားအားလံုး အတူတူညီတူညီမွ် လူဂုဏ္သိကၡာကို ခံစား၊ စံစားခြင့္ရွိေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေန ခ်ိန္တြင္ အၾကင္နာတရားမဲ့ေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ မထိခိုက္ေစလိုပါ၊ မနစ္နာေစလိုေတာ့ပါ။
ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ယခုလို မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံသားဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး မေလးရွား UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ မတရားေသာ၊ မူမမွန္ေသာ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပရျခင္းမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳး မ်ားအပါအ၀င္ ကမၻာကပါ အျဖစ္မွန္၊ ျပႆနာအမွန္ကို သိေစလို၍ ျဖစ္ပါသည္။
ျပည္တြင္းတြင္လည္း စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ ဖိႏွိပ္ညွင္းပန္းမႈကိုခံရသည့္အျပင္၊ ယခုျပည္ပမွာပါ ခြဲျခား ဆက္ဆံမႈကို ခံေနရေသာဒုကၡသည္မ်ား၏ ဘ၀သည္ အသက္ရွင္လွ်က္ ဘ၀ေသေနသလိုပင္ျဖစ္သည္။ လူ သားစစ္စစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူသားတိုင္းခံစားထိုက္ေသာ လူ႔အခြင့္အေရးကို ခံစားခြင့္ျပဳရမည္၊ ခံစားခြင့္ရွိရ မည္။
ကၽြန္ေတာ့္တင္ျပခ်က္မ်ားအတြက္ အျပည့္အ၀တာ၀န္ယူပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ လူစြမ္းေကာင္းမ ဟုတ္သလို၊ သူရဲေကာင္းလည္းမဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ မတရားမႈကိုေတာ့ လက္မခံႏိုင္သူျဖစ္ပါသည္။ ယခုကဲ့သို႔ မေလး UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ တရားမွ်တမႈမရွိေသာလုပ္ရပ္မ်ားကို သိရွိနားလည္သေဘာေပါက္သူမ်ားစြာ ရွိေၾကာင္း ယံုၾကည္ပါသည္။ မိမိတို႔၏ ျပည္တြင္းမွာ အမွန္တရားအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္လို႔ ျပည္ပသို႔ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္လာခဲ့ရသူမ်ားအေနနဲ႔ ယခုႀကံဳေတြ႔ေနရေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ မတရားေသာ၊ အႏိုင္က်င့္ ခြဲျခားဆက္ဆံေနမႈကို ျပတ္ျပတ္သားသားထုတ္ေဖာ္ဆန္႔က်င္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီလို႔ယူဆပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္းလည္း စည္းစည္းလံုးလံုး၊ ညီညီညြတ္ညြတ္ႏွင့္၀ိုင္း၀န္းတိုင္ပင္အေျဖရွာသင့္ၿပီလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါသည္။ ယခုအခါမွာ အျပစ္မဲ့ျမန္မာႏိုင္ငံသားကေလးငယ္မ်ားႏွင့္အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ အနာဂါတ္ ေပ်ာက္ေနပါၿပီ။ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးအမွန္တရားႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးအတြက္ ယခု ခ်ိန္ကစၿပီး အားလံုးညီညြတ္စြာ ေပးဆပ္ၾကပါစို႔။
ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ား
၁၇ ဧၿပီ ၂၀၁၀
ေပးပို႔သူ - ခမိခဆဲ
Labels:
ဖတ္ရန္,
မွ်ေ၀ျခင္း,
သတင္း,
ေဆာင္းပါး,
ႏွဳိးေဆာ္ျခင္း
Saturday, April 17, 2010
ဗံုးေဖာက္ခြဲမႈအေပၚ စပ္မိစပ္ရာ အေတြးမ်ား၊ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ား
Saffron Mail Letter Group | ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခုေရးတဲ့ အေၾကာင္းေလးကို Subject မွာ ေရးထားတဲ့ အတိုင္း စပ္မိစပ္ရာ ေဆြးေႏြးခ်က္ လို႔ပဲ နားလည္ေပးပါ။ အားလံုးရင္ထဲမွာ ခံစားခ်က္ကိုယ္စီနဲ႔ ေရးေနၾကတာကို နားလည္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႔အခ်က္အလက္ေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။
၁။ အင္းယားလမ္းထဲမွာ မ႑ပ္မေဆာက္ရ သႀကၤန္မွာ ဘယ္လိုမဝတ္ရ ဆိုၿပီးထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြနဲ႔ အခု သႀကၤန္ဟာ မစခင္ကတည္းက လူစိတ္ဝင္စားစရာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
၂။ တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီ ဗံုးကြဲတဲ့ မ႑ပ္ဟာ အင္းယားလမ္းမွာ ရွိရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ အခု ကန္ေတာ္ႀကီး ပါတ္လမ္းမွာ ရွိေနပါရပါတယ္။ မိတ္ေဆြမ်ားသိတဲ့အတိုင္း အင္းယားလမ္းမွာဆို ဒီထက္မက အုတ္ေၾသာ္ ေသာင္းနင္း ျဖစ္ၿပီး အေသအေပ်ာက္ ပိုမ်ားပါလိမ့္မယ္။ လမ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ လူေတြပိတ္ေနတာနဲ႔ပဲ တေယာက္ကို တေယာက္ တက္နင္းၿပီး ထပ္ထိခိုက္မွာေတြ ေတြးလို႔ ေတာင္မရပါဘူး။
၁။ အင္းယားလမ္းထဲမွာ မ႑ပ္မေဆာက္ရ သႀကၤန္မွာ ဘယ္လိုမဝတ္ရ ဆိုၿပီးထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြနဲ႔ အခု သႀကၤန္ဟာ မစခင္ကတည္းက လူစိတ္ဝင္စားစရာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
၂။ တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီ ဗံုးကြဲတဲ့ မ႑ပ္ဟာ အင္းယားလမ္းမွာ ရွိရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ အခု ကန္ေတာ္ႀကီး ပါတ္လမ္းမွာ ရွိေနပါရပါတယ္။ မိတ္ေဆြမ်ားသိတဲ့အတိုင္း အင္းယားလမ္းမွာဆို ဒီထက္မက အုတ္ေၾသာ္ ေသာင္းနင္း ျဖစ္ၿပီး အေသအေပ်ာက္ ပိုမ်ားပါလိမ့္မယ္။ လမ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ လူေတြပိတ္ေနတာနဲ႔ပဲ တေယာက္ကို တေယာက္ တက္နင္းၿပီး ထပ္ထိခိုက္မွာေတြ ေတြးလို႔ ေတာင္မရပါဘူး။
၃။ သႀကၤန္မွာ ဗံုးကြဲပါတယ္။ ျဖစ္စဥ္ဟာ ဟိုတုန္းက ဂ်န္းရွင္း 8 နဲ႔ ေနာက္ႏွစ္ေနရာမွာ ကြဲတဲ့ပံုနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ပဲ တူညီပါတယ္။ အဲဒီ အမႈကို ဟိုလူဒီလူကို အျပစ္အင္မတန္ရွာတတ္ ဆိုင္းဘုတ္ကပ္တတ္တဲ့ နအဖမ်ား ႏွာေစးေနပါတယ္။ အခုထိ တရားခံ မေပၚပါဘူး။ ေနာက္ အတိုက္အခံေတြဘက္ကလဲ ဝန္ခံခဲ့တာ တခုမွ မရွိပါဘူး။
၄။ တုန္႔ျပန္မႈဟာ သိပ္ျမန္ပါတယ္။ ရဲေတြအခ်ိန္နဲ႔ တေျပးညီေရာက္လာေတာ့ လူေတြ လက္ခုပ္ တီးၾကတာကို ညီလင္းဆက္ဘေလာ့မွာ ေဖၚျပထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အဲဒီအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးၾကေတာ့ အနားက ကေလးတေယာက္က ဝင္ၿပီးေျပာတာေလး တခုေဖါက္သည္ ခ်ခ်င္ပါတယ္။ ”ဦးတို႔ကလဲ ခလုတ္ႏွိပ္ၿပီးတာနဲ႔ ကားေတြကိုလႊတ္လိုက္ရင္ အဲလိုေရာက္တာပဲ”တဲ့။ ကေလးစကားပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အကိုးအကားမလုပ္ခ်င္ေပမယ့္ သိေစခ်င္လို႔ ရွယ္ယာလုပ္တာပါ။
၅။ ျဖစ္စဥ္အားလံုးကို အခ်ိန္နဲ႔ တေျပးညီမွတ္တမ္း တင္ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ခ်က္ျခင္းပဲ သတင္း ထုတ္ျပန္မႈေတြ လုပ္ပါတယ္။ ညခုႏွစ္နာရီခြဲ သတင္းတင္ဆက္ခ်က္မွာ လူ ၇၅ေယာက္ဒဏ္ရာရရာ ကေန ေနာက္တေန႔ သတင္းမွာ ၁၇၀ဘယ္လိုျဖစ္ရတာပါလဲ။ ေပါက္တာက ေန႔ခင္းကတည္းကပါ။ သႀကၤန္မွာ ထိခိုက္လို႔ ေဆးရံုေရာက္သမွ်ကို စာရင္းထည့္ေပါင္းရင္ေတာ့ မသိပါ။ ပိုဇာတ္နာေအာင္လုပ္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သတင္းတန္ဘိုးက သံုးမရေအာင္ က်သြားပါတယ္။
၆။ သူတို႔က အခုတခါ ထူးထူးျခားျခား ဘယ္သူလုပ္တယ္လို႔ မစြတ္စြဲပဲ အဖ်က္အေမွာင့္ သမားမ်ားလို႔ပဲ နာမည္တပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဧရာဝတီ ကိုေအာင္ေဇာ္လို႔ ထင္ျမင္ရေအာင္ အေကာင့္ လုပ္ထားတဲ့ လူတေယာက္က NCUM ဆိုၿပီး တိတိက်က်စြပ္စြဲပါတယ္။ အဲဒီကယက္ကိုလဲ ဒီေမးဂရုပ္ထဲကလူေတြ အားလံုး ဖတ္သိၿပီးျဖစ္လို႔ အက်ယ္မေျပာလိုပါ။(ဒါေပမယ့္ ဧရာဝတီ ကိုေအာင္ေဇာ္မဟုတ္ရင္ တိတိက်က် သတင္းထုတ္ျပန္သင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။) ကၽြန္ေတာ္လဲ မဟုတ္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။
၇။ ေနာက္တခါ ႏွစ္ရက္ပဲကြာတဲ့ ဒီေန႔မွာ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ႀကီးနားက ျမစ္ဆံုေရကာတာမွာ ဗံုးေတြ ဆက္တိုက္ကြဲပါတယ္။ ဒီတခါက် သူတို႔က ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ေနပါတယ္။ နည္းပညာ တူပါတယ္။ ပိုေတာင္ အဆင့္နဲနဲ ျမင့္ပါေသးတယ္။ တခုပဲ စဥ္းစားစရာက ဒီေဖါက္ခြဲေရး မာစတာႀကိးက ရန္ကုန္မွာေဖါက္၊ ေနာက္ ျမစ္ႀကီးနားကို ႏွစ္ရက္အတြင္း ခ်က္ခ်င္းသြား ဗံုးေတြအမ်ားႀကီးကို ပေဒသာပင္လိုေထာင္ တလံုးၿပီးတလံုး အားရပါးရခြဲ ၊ ဂ်ီမ္းစဘြန္းကား ၾကည့္ေနရသလိုပါပဲ။
၈။ ေရရာေသခ်ာတာ တခုကို ကၽြန္ေတာ္ ေျပာႏုိင္တာက အံံၾသစရာႀကီးပဲလို႔ပါပဲ။ ေနာက္ထပ္ေျပာႏိုင္တာ တခုက သူတို႔ အေနနဲ႔ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရး အတိုက္အခံေတြကို ႀကိဳက္သလို တံဆိပ္တပ္ၿပီး ဖမ္းခြင့္လိုင္စင္ကို ယူသြားပါၿပီ။
၉။ မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား ဒီလိုျဖစ္ရတဲ့ အေပၚကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ စိတ္ထိခိုက္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ခံစားမႈကို ခဏထိမ္းၿပီး ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့ အက်ိဳးအျပစ္ေတြကို ေသခ်ာစြာေလ့လာေစခ်င္ပါတယ္။
၁၀။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႀကံဳခဲ့ဘူးတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြအရ မၾကာခင္မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေတြလုပ္ၿပီး လူဖမ္းပြဲႀကီး စပါေတာ့မယ္ခင္ဗ်ား။( အခုေရးလိုက္လို႔ သူတို႔ မလုပ္ျဖစ္ရင္လဲ ဝမ္းနည္းမွာ မဟုတ္ပဲ အျပစ္မရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားသူေတြ အဖမ္းမခံရတဲ့ အတြက္ ဝမ္းသာေၾကနပ္ေနမွာပါ။)
၁၁။ေနာက္ဆံုးတခ်က္ေျပာခ်င္တာက ဘယ္သူေတြက လူေတြရဲ႕ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ေတြကို ဂရုမစိုက္တဲ့လူေတြလဲဆိုတာ အေလးအနက္ စဥ္းစားၾကပါ ခင္ဗ်ား။
ေလးစားလွ်က္
Saffron Mail Letter Group
Sunday, March 21, 2010
Monday, March 15, 2010
Friday, March 05, 2010
Monday, March 01, 2010
Friday, February 05, 2010
Monday, February 01, 2010
Monday, December 29, 2008
လွိဳ ့ဝွက္အစီရင္ခံစာ
Sunday, December 28, 2008
ၾကည့္လွည့္သင့္တဲ့ ျခေသၤ ့လည္ျပန္
လုပ္ေဖၚကုိင္ဘက္ ရဲေဘာ္မ်ား၊ ေခါင္းေဆာင္မ်ားခင္ဗ်ား
ဗုိလ္မွဴးခ်စ္ေကာင္းရဲ႕ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ဆုိတဲ့စာအုပ္ေလးထဲမွာ စစခ်င္း စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းက ‘‘တုိင္းျပည္အတြက္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္လုပ္ခဲ့ျပီးေနာက္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ျပန္ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ ၿကုိးတုိက္ထဲမွာ ေရာက္ေနတယ္ ဆုိတာျဖစ္ပါတယ္။
အက်အဆုံးမ်ားစြာနဲ႕ ယေန႔တုိင္ ပန္းတုိင္ကုိ မေရာက္ႏုိင္ေသးဘဲ ျဖတ္သန္းေနရဆဲျဖစ္တဲ့ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ကာ လဟာ က်ေနာ္တုိ႕အားလုံး ကုိယ့္လက္ရွိအေျခအေနကုိ အစကေန အဆုံးတုိင္ ျပန္လည္သုံးသပ္ၾကဖုိ႔ အင္မ တန္ လုံေလာက္တဲ့ ကာလမွတ္တုိင္တစ္ခုျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ ငွက္ကုလားအုပ္လုိ သဲပုံထဲ မိမိဦးေခါင္းကုိ ႏွစ္ျမွဳပ္ျပီး ျငင္းခ်င္သူေတြရွိလ်င္ အာဂလူသားေပဘဲ။
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ဆင္ႏႊဲျပီးလုိ႔ မေအာင္ျမင္ေသးတဲ့ အလုပ္ကုိ ျပန္လည္ မသုံးသပ္ဘူး၊ ခိ်ဳ႕ယြင္းအားနဲခ်က္ကုိ မရွာ ဘူး၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မျပင္ဘူး၊ မူပုိင္းဆုိင္ရာမွာ အားနဲခ်က္ေတြ၊ ခြ်တ္ေခ်ာ္ခ်က္ေတြ ရွိေနသလား၊ လူပုိင္း ဆုိင္ရာမွာ အားနဲခ်က္ေတြ၊ ခြ်တ္ေခ်ာ္ခ်က္ေတြ ရွိေနသလားဆုိတာကုိ မသုံးသပ္ မျပင္ဆင္ဘဲ အရင္အ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ကလုိ ပုိေနျမဲ က်ားေနျမဲေနၾက လုပ္ၾကဖုိ႔သာ အာရုံရွိေနၾကမယ္ဆုိရင္ ယုုိသူမရွက္ ျမင္သူ ရွက္စရာပါ။
ဘယ္သူေတြမွာ တာ၀န္ရွိပါသလဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံးမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မႈ ျမင့္ေလေလ တာ ၀န္ပုိခံရေလေလ တာ၀န္ပုိႀကီးေလေလျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းက အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံေနရဆဲျဖစ္တဲ့ ေခါင္း ေဆာင္ႀကီးငယ္ေတြကလဲြရင္ ျပည္တြင္းလဲ ျပည္တြင္းအေလ်ာက္ ျပည္ပလဲ ျပည္ပအေလ်ာက္ အဖဲြ႔အ စည္း အသီးသီးက ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ပုိတာ၀န္ရွိပါတယ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္က ကမၻာ့စီးပြါးပ်က္ကပ္ကုိ တရုပ္၊ အိႏၵိယအားကုိးနဲ႔ ေလ်ာ့တြက္ေနတယ္။ တရုပ္နဲ႔ အိႏၵိယ တုိ႔မွာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ျပသနာေတြက ဒီေရလုိတက္လာေနေလေတာ့ အဲဒီက ရုိက္ခတ္မႈေၾကာင့္ နဂုိကမ၀ေရစာစားေနရတဲ့ က်ဳပ္တုိ႔ျပည္သူေတြသာ အငတ္ေဘးဆုိက္ၾကမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မင္းေတြကေတာ့ တေယာ ထုိးပ်က္မဲ့ ပုံမေပၚပါဘူး။ နာ၈စ္တုန္းက ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚက ေရေျမာေနတဲ့ အေလာင္းေကာင္ေတြေပၚမွာ ဖဲြ႕စည္း ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ အသဲမာမာနဲ႔ အတည္ျပဳခဲ့တဲ့ သာသနာျပဳမင္းမ်ားက ကမၻာ့စီးပြါးပ်က္ကပ္ေၾကာင့္ တစ္ႏုိင္ငံလုံး အငတ္ေဘးဆုိက္ေနရင္လဲ မ်က္ႏွာေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ ထီးျဖဴအုပ္ မင္းလုပ္ဖုိ႔ ဘိသိက္ခံၾကအုံးမွာပါ။
ေနျမင့္ေလ အရူးရင့္ေလျဖစ္ေနတာမုိ႔ အဖဲြ႔အစည္းအသီးသီးက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကုိ တင္ျပလုိတာက အဖဲြ႔အစည္းစဲြ ေနရာစဲဲြ အယူ၀ါဒစဲဲြ ပုဂၢိဳလ္စဲြေတြ ေဘးခ်ိတ္ျပီး ညီညြတ္ဖုိ႔ လုိျပီ။ ျပင္စရာရွိလ်င္ ျပင္ရဲဖုိ႔ လုိျပီ။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြ ရွာၾကဖုိ႔ လုိျပီ။ လိုအပ္လ်င္ ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းမွာ ေသြးသစ္ေလာင္းဖုိ႔ လုိျပီ။
ေလးစားစြာျဖင့္
ေအာင္တင္ ဒီဇဘၤာလ ၂၆၊ ၂၀၀၈
ဗုိလ္မွဴးခ်စ္ေကာင္းရဲ႕ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ဆုိတဲ့စာအုပ္ေလးထဲမွာ စစခ်င္း စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းက ‘‘တုိင္းျပည္အတြက္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္လုပ္ခဲ့ျပီးေနာက္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ျပန္ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ ၿကုိးတုိက္ထဲမွာ ေရာက္ေနတယ္ ဆုိတာျဖစ္ပါတယ္။
အက်အဆုံးမ်ားစြာနဲ႕ ယေန႔တုိင္ ပန္းတုိင္ကုိ မေရာက္ႏုိင္ေသးဘဲ ျဖတ္သန္းေနရဆဲျဖစ္တဲ့ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ကာ လဟာ က်ေနာ္တုိ႕အားလုံး ကုိယ့္လက္ရွိအေျခအေနကုိ အစကေန အဆုံးတုိင္ ျပန္လည္သုံးသပ္ၾကဖုိ႔ အင္မ တန္ လုံေလာက္တဲ့ ကာလမွတ္တုိင္တစ္ခုျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ ငွက္ကုလားအုပ္လုိ သဲပုံထဲ မိမိဦးေခါင္းကုိ ႏွစ္ျမွဳပ္ျပီး ျငင္းခ်င္သူေတြရွိလ်င္ အာဂလူသားေပဘဲ။
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ဆင္ႏႊဲျပီးလုိ႔ မေအာင္ျမင္ေသးတဲ့ အလုပ္ကုိ ျပန္လည္ မသုံးသပ္ဘူး၊ ခိ်ဳ႕ယြင္းအားနဲခ်က္ကုိ မရွာ ဘူး၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မျပင္ဘူး၊ မူပုိင္းဆုိင္ရာမွာ အားနဲခ်က္ေတြ၊ ခြ်တ္ေခ်ာ္ခ်က္ေတြ ရွိေနသလား၊ လူပုိင္း ဆုိင္ရာမွာ အားနဲခ်က္ေတြ၊ ခြ်တ္ေခ်ာ္ခ်က္ေတြ ရွိေနသလားဆုိတာကုိ မသုံးသပ္ မျပင္ဆင္ဘဲ အရင္အ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ကလုိ ပုိေနျမဲ က်ားေနျမဲေနၾက လုပ္ၾကဖုိ႔သာ အာရုံရွိေနၾကမယ္ဆုိရင္ ယုုိသူမရွက္ ျမင္သူ ရွက္စရာပါ။
ဘယ္သူေတြမွာ တာ၀န္ရွိပါသလဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံးမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မႈ ျမင့္ေလေလ တာ ၀န္ပုိခံရေလေလ တာ၀န္ပုိႀကီးေလေလျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းက အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံေနရဆဲျဖစ္တဲ့ ေခါင္း ေဆာင္ႀကီးငယ္ေတြကလဲြရင္ ျပည္တြင္းလဲ ျပည္တြင္းအေလ်ာက္ ျပည္ပလဲ ျပည္ပအေလ်ာက္ အဖဲြ႔အ စည္း အသီးသီးက ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ပုိတာ၀န္ရွိပါတယ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္က ကမၻာ့စီးပြါးပ်က္ကပ္ကုိ တရုပ္၊ အိႏၵိယအားကုိးနဲ႔ ေလ်ာ့တြက္ေနတယ္။ တရုပ္နဲ႔ အိႏၵိယ တုိ႔မွာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ျပသနာေတြက ဒီေရလုိတက္လာေနေလေတာ့ အဲဒီက ရုိက္ခတ္မႈေၾကာင့္ နဂုိကမ၀ေရစာစားေနရတဲ့ က်ဳပ္တုိ႔ျပည္သူေတြသာ အငတ္ေဘးဆုိက္ၾကမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မင္းေတြကေတာ့ တေယာ ထုိးပ်က္မဲ့ ပုံမေပၚပါဘူး။ နာ၈စ္တုန္းက ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚက ေရေျမာေနတဲ့ အေလာင္းေကာင္ေတြေပၚမွာ ဖဲြ႕စည္း ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ အသဲမာမာနဲ႔ အတည္ျပဳခဲ့တဲ့ သာသနာျပဳမင္းမ်ားက ကမၻာ့စီးပြါးပ်က္ကပ္ေၾကာင့္ တစ္ႏုိင္ငံလုံး အငတ္ေဘးဆုိက္ေနရင္လဲ မ်က္ႏွာေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ ထီးျဖဴအုပ္ မင္းလုပ္ဖုိ႔ ဘိသိက္ခံၾကအုံးမွာပါ။
ေနျမင့္ေလ အရူးရင့္ေလျဖစ္ေနတာမုိ႔ အဖဲြ႔အစည္းအသီးသီးက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကုိ တင္ျပလုိတာက အဖဲြ႔အစည္းစဲြ ေနရာစဲဲြ အယူ၀ါဒစဲဲြ ပုဂၢိဳလ္စဲြေတြ ေဘးခ်ိတ္ျပီး ညီညြတ္ဖုိ႔ လုိျပီ။ ျပင္စရာရွိလ်င္ ျပင္ရဲဖုိ႔ လုိျပီ။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြ ရွာၾကဖုိ႔ လုိျပီ။ လိုအပ္လ်င္ ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းမွာ ေသြးသစ္ေလာင္းဖုိ႔ လုိျပီ။
ေလးစားစြာျဖင့္
ေအာင္တင္ ဒီဇဘၤာလ ၂၆၊ ၂၀၀၈
အားလံုးဖတ္ေစခ်င္လို ့တင္ျပပါတယ္။. ေက်းဇုူးပါ ကိုေအာင္တင္။
Thursday, December 25, 2008
ေမ့မရေသာ ဆရာ့ အမွာစကား
လူဆိုတာေမြးဖြားလာျပီးသည္မွ ေသဆံုးသည္အထိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိတက္ပါသည္။ လူတို ့၏ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တို ့ျပည့္စံုမူ ရွိရန္ကား မလြယ္ပါ။ အမ်ားအားျဖင့္မျပည့္စံုေသာ ဘဝကိုပိုင္ဆိုင္သူတစ္ေယာက္အတြက္ေပါ့။ မျပည့္စံုေသာ ျပည့္စံုေသာ ဆိုသည္မွာျမန္မာတို့အေျပာနဲ့ဆိုရင္ ေငြေၾကးဥစၥာၾကြယ္ဝသူမ်ားကိုျပည့္စံုတယ္ ဟုသံုးျပီး မေပါမရွားသူမ်ားကို ၾကေတာ့မျပည့္စံုဟု သံုးႏုံးႀကတာပါ။ က်ေနာ္လိုျမိဳ ့မက် ေတာမဟုတ္တဲ့ေနရာေဒသမွာ ေမြးဖြားရွင္သန္လာသူတစ္ေယာက္မွာေတာ ့ျပည့္စံုမူ ့ဆိုတာ ေဝလာမွာ ေဝးေရာေပါ့။ ဒါေတာင္ အေဖ့ရဲ့ရိုးသားႀကိဳးစားမူ ့ေတြေၾကာင့္ လူတစ္လံုးသူတစ္လံုးအျဖစ္နဲ ့မ်က္ႏွာပန္း လွရွင္သန္ႏိုင္ခဲ့တာပါ။ လူခ်င္းသာတူတယ္ ဘဝခ်င္းေတာ့ကြာမွာေပါ့ ဆိုတာက ဒါေၾကာင့္မို ့နဲ ့တူပါရဲ့ ။ ျမန္မာတို ့ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေရပန္းစားေနတာ။
အေဖကေတာ့ ေျပာဖူးတယ္ "သား လူဆိုတာ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိရတယ္၊ ခိုင္မာတဲ့ စိတ္ဓါတ္ကို ေမြးရမယ္" တဲ့။ တကယ္ဆို အေဖက ေျပာေနတာဘဲရွိတယ္ ဘာရယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ တကယ္မသိခဲ့။ ဘယ္သိမလဲ အေဖ ဒီစကားကိုေျပာတာက က်ေနာ္သိတက္စ ကတည္းကေလ။ ေနာက္ျပီး အိပ္ရာဝင္ခ်ိန္ဆို အေဖက မၾကာမၾကာ ပံုေျပာျပတယ္။ အေဖေျပာတဲ့ပံုေတြက တစ္ေထာင့္တစ္ည စာရင္းမဝင္ေတာင္မွ အေနာ္ရထာ၊ မင္းက်န္စစ္၊ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၊ ဖဆပလ၊ သီေပါဘုရင္က်ဆံုးခန္းမွစ ေရႊတိဂံု၊ မဟာျမတ္မုနိဘုရား သမိုင္းေတြနဲ ့ဗုဒၶဝင္၊ မေဟာ္သဓါ၊သရဲအလယ္ငပ်င္းဝတၱဳအဆံုး ပါဘဲ၊။ တကယ္ပါ ေရးေနရင္ဆံုးမွာမဟုတ္ဘူး။ အေဖ အေျပာေကာင္းလို ့ လားေတာ့မသိ။ က်ေနာ္ေတာ့ ခုေတာင္ နားေထာင္ခ်င္ပါေသးတယ္။
အမွန္ေတာ့အေဖက်ေနာ္တို ့ကို အျမဲပံုေျပာခဲ့ျခင္းဟာ က်ေနာ္တို ့ကို ဆံုးမမူတစ္မ်ိဳးပါလား ဆိုတာ ခုမွ သိတာပါ။ ဒါေၾကာင့္နဲ ့တူပါတယ္။
ပညာရွိမ်ားက "လက္ဦးဆရာမည္ထိုက္စြာ၊ပုဗၸာစရိယမိႏွင့္ဘ" ဟု ဆိုခဲ့ၾကတာကိုး။ အေဖက က်ေနာ့္တို ့ကို ဆဲဆို ရိုတ္နွက္ျခင္း မရွိဘဲ ေျပာဆိုျခင္းျဖင့္ သာသြင္သင္ဆံုးမပါသည္။ အေဖေျပာသည္မွာ စာကိုတတ္ေအာင္ သင္ၾကပါ။ ငါ့သားမ်ား လိမၼာရင္ ငါ ေက်ြးရျခင္းနပ္ျပီ။ ငါပင္ပန္းခံရျခင္းနပ္ျပီတဲ့။ အေဖေျပာသည္မွာ ရိုးရွင္း၏ သို ့ေသာ္ ေလးနက္ေသာ အဓိပၸါယ္မ်ားကား ျပည့္နပ္ေနပါလိမ့္မည္။ တကယ္လို ့ အေဖေျပာေသာ လိမ္မာျခင္းဆိုသည္မွာ ေနရာတိုင္းတြင္လိမ္မာေစျခင္းကို စကားတစ္လံုးတည္းနဲ ့ညြန္းဆိုထား ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ အေဖ့ဆိုလိုခ်က္ကိုဘာေၾကာင့္သိလာရသလဲဆို ရင္အေဖသား စာေမးပြဲေျဖတာ အမွတ္ျပည့္မရခဲ့ဘူးဆိုရင္အေဖကသားမွမလိမ္မာတာ။ အေဖဟိုနားကဘယ္သူကျဖင့္သားကို စစေနတယ္ ဆိုလည္း သားမွမလိမ္မာတာ။ အေဖ အေမက အျမဲအိမ္မွာဆို ဆူေနတာဘဲဆိုလည္း သားမွ လိမ္မာတာတဲ့။ အေဖရဲ့လိမ္မာမူ ့က ဆရာေတာ္ဦးဝိစာရ ရဲ့ အမွာစကား "လိမ္မာရဲ့ၾကပါ" ကိုမ်ား ညြန္းဆို သြားေလသလား ဆိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ္ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘဝ ေရာက္ျပီးခ်ိန္တြင္စဥ္းစားႀကည့္မိပါသည္။
အေဖဆံုးမခဲ့ေသာစကားနဲ ့က်ေနာ္တိုို ့သမိုင္းဆရာေျပာေသာစကား မတူခဲ့ေသာအခ်က္လည္း တစ္ခုရွိခဲ့သည္။ အေဖက သားစာတတ္ေအာင္ သင္ပါ ဟုဆိုေသာ္လည္း ဆရာ ကမူ "စာတတ္တာ မေကာင္းဘူးကြ။ အထူး သျဖင့္ တပည့္တို ့သမိုင္းကို မတက္ေစခ်င္နဲ ့။ သမိုင္း ကို တတ္လာရင္၊ သိလာရင္ အစမွာ ေဒါပြတယ္ ေနာက္ေတာ့ အက်ဥ္း ေရာက္လိမ့္မယ္" တဲ့။ ဆရာက ဒီေလာက္သာ ေျပာသည္။ က်ေနာ္တို ့ကလည္း ဆက္ျပီး မေမးခဲ့။ ဆရာေျပာေသာစကားမ်ားဟာ ဆယ္တန္းေအာင္သည္အထိ ရူပ္ေထြးေစခဲ့သည္။
လူ ့ေလာကၾကီးသည္ရူပ္ေထြးသည္။ လူေတြကေလာကကို "ရူပ္ေထြးေပြလီ" ဟုလည္း ဆိုႀကျပန္သည္။ ျမတ္ဘုရား ကေတာ့ ရဟန္းမ်ားနဲ ့ ေလာကလူသားမ်ားကို "ခ်စ္သားတို ့ ေလာကအေၾကာင္းကိုကား မစဥ္းစားသင့္ရာ" ဤေလာကသည္ အလြန္ပင္ ရူပ္ေထြး၏။ စဥ္းစားသူကိုလည္း အမ်ားကကဲ့ရဲ့ၾကကုန္ ့အံ့တဲ့။ ဟုတ္ပါမည္။ က်ေနာ္ အလယ္တန္းျပီးဆံုးခါနီးမွာ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုသည့္ဆႏၵျပပြဲမ်ား ျဖစ္လာသည္။ ေတာေရာ ျမိဳ ့ပါလူေတြ အမ်ားၾကီး ခ်ီတက္ဆႏၵျပၾကသည္။ ဒီမိုကေရစီကို ဘာေၾကာင့္ဒီလူေတြ ဒီလ ိုေတာင္းၾကသည္ကိုကား မစဥ္းစားႏိုင္ခဲ့။ သမိုင္းဆရာကလည္း ဒီမိုကေရစီဆိုတာ လူသား အားလံုး ရဲ့ ဆႏၵကို ပူးေပါင္းအုပ္ခ်ဳပ္ထားသည့္ အုပ္ခ်ုပ္ေရး ကိုေခၚသည္ လို ့ေျပာခဲ့သည္။ သို ့ေသာ္လည္း က်ေနာ္ရဲ့ စိတ္ထဲမွာ စြဲျမဲေစေသာ စကား အျဖစ္မွ အပ က်န္ေသာခံစားခ်က္ တစ္စိုးတစ္စိမွ မရွိခဲ့။
အေဖ ေျပာခ့ဲေသာယံုၾကည္ခ်က္ က်ေနာ့္မွာ အားနည္းလို ့မ်ားလားေတာ့မသိပါ။ က်ေနာ္ ယံုၾကည္တာကေတာ့ တစ္ႏွစ္ တစ္တန္း စာေမးပြဲ ေအာင္ျမင္ေရးသာျဖစ္သည္။ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး တကၠသိုလ္ကို ေျခခ်လာ ေသာ္အခါ တိတ္တခိုးဖြဲ ့စည္းထားသည္ ဆိုသည့္ေက်ာင္းသားသမဂၢကို ေတြ ့ရသည္။ တကၠသိုလ္သည္ က်ေနာ္တို ့၏ စိတ္ဓါတ္မ်ားကို ျမင့္တင္ေပးရာ ေက်ာင္းေတာ္ျဖစ္သလို က်ေနာ္တို ့အားလံုး၏ အျမင္မ်ားကို ေပါင္းစပ္ေပးႏိုင္ေသာ နတ္မ်က္စိတစ္ခု လည္းျဖစ္ခဲ့သည္။
ကိုလိုနီပညာေရးစနစ္ကို ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား သပိတ္ေမွာက္ခဲ့သည္မွာ လူတန္းစားေပါင္းစံု ပညာမသင္ၾကားႏိုင္ဘဲပညာ သင္ယူေရး စရိတ္ၾကီးျမင့္မူ ့ေႀကာင့္ျဖစ္သည္။ နယ္ခ်ဲ ့တို ့သည္ ျမန္မာေျမမွ ရရွိေသာ ဘ႑ာမ်ားကို ျမန္မာျပည္သူတို ့၏ အက်ိုဳးကိုကား အသံုးမျပဳခဲ့မိမိတို ့၏ ကိုယ္က်ိဳးရွာမူ ့တို ့ကိုသာ ျပဳသျဖင့္ ျပည္သူလူထုမ်ားမွာ မြဲျပာက် ဆင္းရဲခဲ့ၾကရသည္။ ယေန ့ျမန္မာႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူမ်ားသည္ ကား နယ္ခ်ဲ ့မ်ားမဟုတ္ခဲ့။ သို ့ေသာ္ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးေသာသူတိုင္း တကၠသိုလ္မတက္ႏိုင္ခဲ့။ ျမန္မာျပည္မွ ရရွိေနေသာ သယံဇာတမ်ားမွာလည္း ရတာကိုတာ သိျပီးသံုးတာမရွိဘဲ ေပ်ာက္ဆံုးေနပါျပီေကာ။
လယ္သမား လယ္လုပ္ရင္းထမင္းငတ္လာသည္။ အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ကားအလုပ္မရွိ။ ရွိေသာ အလုပ္ သည္ ကား မစားေလာက္သာ။ က်ေနာ္တို ့အတြက္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေျပာဆိုေရးသားေဆြးေႏြးခြင့္မရွိ။ ဇာဂနာအေျပာနဲ ့ေျပာရင္ မွန္ကန္သူကြဲေနသည္။ က်ေနာ္တို ့၏ေရွ ့တြင္ ျမင္ေနရေသာ အရာအားလံုးမွာ က်ေနာ္တို ့အတြက္ မေက်နပ္မူမ်ားနဲ ့သာ ျပည့္ႏွက္လာသည္။ က်ေနာ္တို ့အား ကူပါ ကယ္ပါ ေအာ္ေနသည့္ ဒုကၡသည္မ်ားသို ့ႏွယ္ေတာင္းပန္ေနသည့္အလား ခံစားလာရသည္။ က်ေနာ္တို ့၏စိတ္ဓါတ္မ်ားသည္ကား အားငယ္မူ ့နဲ ့အတူႏိုးထလာႀကသည္။
က်ေနာ္တို ့လိုခ်င္သည္မွာ လူသားအားလံုး တန္းတူအခြင့္အေရး ျဖစ္လာသည္။ ဆံုးရူံးေနေသာ အခြင့္အေရးကို လိုခ်င္သည္။ တကၠသိုလ္မွာ သင္ေသာဘာသာရပ္တစ္ခု မဟုတ္ေသာ္လည္း အာဏာရွင္တို ့၏လုပ္ရပ္က က်ေနာ္တို ့ကို ဘာသာရပ္တစ္ခုအား သင္ေနရသည့္အလား တက္ေျမာက္လာၾကသည္။ ျပည္သူတို ့၏ ဘဝ ဖူလံုေရး သည္ပင္လွ်င္ က်ေနာ္တို ့၏ အေရးျဖစ္လာသည္။ က်ေနာ္တို ့သည္ကား ျပည္သူမွေမြးေသာ ျပည္သူ ့သားမ်ား ျဖစ္ႀက၍သာ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို ့ တကၠသိုလ္သို ့လာၾကသည္မွာ ပညာ သင္ၾကားေရး အတြက္ သာျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ သပိတ္ေမွာက္ရန္မဟုတ္ပါ။
က်ေနာ္တို ့လိုခ်င္ေသာပညာေရးကို က်ေနာ္တို ့မသင္ၾကားႏိုင္ဘဲ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွ အာဏာရွင္တို ့ အား ဆန္ ့က်င္လာရသည္မွာ သင္တို ့၏ လုပ္ရပ္မ်ားက ဆန္ ့က်င္ခိုင္းေနေသာေၾကာင့္သာျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ့္ တို ့တြင္ကား အျပစ္မရွိ။ သင္တို ့တြင္သာ အျပစ္ရွိသည္ ဟုဆိုရမည္သာျဖစ္ပါသည္။ တကၠသိုလ္ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ စာေပကိုဘဲ သင္ေပးေသာ ေက်ာင္းေတာ္တစ္ခု မဟုတ္ပါ။ လူတစ္ေယာက္ ၏ ဘဝတစ္ခု ကို ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္သည့္ အေတြးအေခၚမ်ားကိုပါ ဆရာ မသင္ေသာ္လည္း မိမိ အလိုအေလ်ာက္ တတ္ေျမာက္ေစႏိုင္ေသာ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး လည္း ျဖစ္ပါသည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ တြင္ ျမန္မာျပည္သူ လူထုမ်ား၏ အက်ိဳးအတြက္ေရွ ့တန္းမွ ရပ္တည္ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးကို ဦးေဆာင္သူမ်ားမွာလည္း တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ က်ေနာ္တို ့အားလံုးသည္ တကၠသိုလ္ေရာက္လာျပိီဆိုတာနဲ ့ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ရင္းႏွီးလာၾကသည္မွာ ျမန္မာ့သမိုင္း ေၾကာင့္သာျဖစ္မည္ ဟု က်ေနာ္ ထင္ျမင္မိပါသည္။ သမိုင္းသည္ က်ေနာ္တို ့အတြက္ အေျဖရွာရမည့္ ပံုေသနည္းတစ္ခု မဟုတ္ေသာ္မွ အမွန္ကို လႊဲမွားေစမည့္ ပုစၦာတစ္ပုဒ္ မျဖစ္ေစခဲ့ပါ။
ေရွးကမရႏိုင္ခဲ့ေသာ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးသည္ ဒို ့တေထြ ရွာေဖြရမည့္ တာဝန္သာျဖစ္သည္။ ေနာင္ေတာ္မ်ား ေဖာက္ ခဲ့ ေသာလမ္းအား ဒို ့မ်ား ေလွ်ာက္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။ အကိုႀကီးမ်ား ျပဳခဲ့ေသာ ကတိသစၥာတရား မ်ားမွာ က်ေနာ ္တို ့ အတြက္ အားေဆး တစ္ခြက္္ ျဖစ္ေစခ့ဲပါသည္။
ဤသည္ကိုပင္ တကၠသိုလ္တြင္ ဆရာ မသင္ေပးေသာ္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ အလိုအေလ်ာက္ တက္ေျမာက္လာေသာပညာရပ္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္ ယေန ့ထက္တိုင္ေမ့မရသည္မွာ သမိုင္းဆရာ ေျပာခဲ့ေသာ "စာတတ္တာ မေကာင္းဘူးကြ၊ အထူးသျဖင့္ သမိုင္းကို မတတ္ေစနဲ ့" ဟူသည္သာ ျဖစ္ပါ သည္။
ဆရာကိုရွိခိုးဦးညြတ္လွ်က္
(ပညာေက်ာ္)
အေဖကေတာ့ ေျပာဖူးတယ္ "သား လူဆိုတာ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိရတယ္၊ ခိုင္မာတဲ့ စိတ္ဓါတ္ကို ေမြးရမယ္" တဲ့။ တကယ္ဆို အေဖက ေျပာေနတာဘဲရွိတယ္ ဘာရယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ တကယ္မသိခဲ့။ ဘယ္သိမလဲ အေဖ ဒီစကားကိုေျပာတာက က်ေနာ္သိတက္စ ကတည္းကေလ။ ေနာက္ျပီး အိပ္ရာဝင္ခ်ိန္ဆို အေဖက မၾကာမၾကာ ပံုေျပာျပတယ္။ အေဖေျပာတဲ့ပံုေတြက တစ္ေထာင့္တစ္ည စာရင္းမဝင္ေတာင္မွ အေနာ္ရထာ၊ မင္းက်န္စစ္၊ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၊ ဖဆပလ၊ သီေပါဘုရင္က်ဆံုးခန္းမွစ ေရႊတိဂံု၊ မဟာျမတ္မုနိဘုရား သမိုင္းေတြနဲ ့ဗုဒၶဝင္၊ မေဟာ္သဓါ၊သရဲအလယ္ငပ်င္းဝတၱဳအဆံုး ပါဘဲ၊။ တကယ္ပါ ေရးေနရင္ဆံုးမွာမဟုတ္ဘူး။ အေဖ အေျပာေကာင္းလို ့ လားေတာ့မသိ။ က်ေနာ္ေတာ့ ခုေတာင္ နားေထာင္ခ်င္ပါေသးတယ္။
အမွန္ေတာ့အေဖက်ေနာ္တို ့ကို အျမဲပံုေျပာခဲ့ျခင္းဟာ က်ေနာ္တို ့ကို ဆံုးမမူတစ္မ်ိဳးပါလား ဆိုတာ ခုမွ သိတာပါ။ ဒါေၾကာင့္နဲ ့တူပါတယ္။
ပညာရွိမ်ားက "လက္ဦးဆရာမည္ထိုက္စြာ၊ပုဗၸာစရိယမိႏွင့္ဘ" ဟု ဆိုခဲ့ၾကတာကိုး။ အေဖက က်ေနာ့္တို ့ကို ဆဲဆို ရိုတ္နွက္ျခင္း မရွိဘဲ ေျပာဆိုျခင္းျဖင့္ သာသြင္သင္ဆံုးမပါသည္။ အေဖေျပာသည္မွာ စာကိုတတ္ေအာင္ သင္ၾကပါ။ ငါ့သားမ်ား လိမၼာရင္ ငါ ေက်ြးရျခင္းနပ္ျပီ။ ငါပင္ပန္းခံရျခင္းနပ္ျပီတဲ့။ အေဖေျပာသည္မွာ ရိုးရွင္း၏ သို ့ေသာ္ ေလးနက္ေသာ အဓိပၸါယ္မ်ားကား ျပည့္နပ္ေနပါလိမ့္မည္။ တကယ္လို ့ အေဖေျပာေသာ လိမ္မာျခင္းဆိုသည္မွာ ေနရာတိုင္းတြင္လိမ္မာေစျခင္းကို စကားတစ္လံုးတည္းနဲ ့ညြန္းဆိုထား ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ အေဖ့ဆိုလိုခ်က္ကိုဘာေၾကာင့္သိလာရသလဲဆို ရင္အေဖသား စာေမးပြဲေျဖတာ အမွတ္ျပည့္မရခဲ့ဘူးဆိုရင္အေဖကသားမွမလိမ္မာတာ။ အေဖဟိုနားကဘယ္သူကျဖင့္သားကို စစေနတယ္ ဆိုလည္း သားမွမလိမ္မာတာ။ အေဖ အေမက အျမဲအိမ္မွာဆို ဆူေနတာဘဲဆိုလည္း သားမွ လိမ္မာတာတဲ့။ အေဖရဲ့လိမ္မာမူ ့က ဆရာေတာ္ဦးဝိစာရ ရဲ့ အမွာစကား "လိမ္မာရဲ့ၾကပါ" ကိုမ်ား ညြန္းဆို သြားေလသလား ဆိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ္ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘဝ ေရာက္ျပီးခ်ိန္တြင္စဥ္းစားႀကည့္မိပါသည္။
အေဖဆံုးမခဲ့ေသာစကားနဲ ့က်ေနာ္တိုို ့သမိုင္းဆရာေျပာေသာစကား မတူခဲ့ေသာအခ်က္လည္း တစ္ခုရွိခဲ့သည္။ အေဖက သားစာတတ္ေအာင္ သင္ပါ ဟုဆိုေသာ္လည္း ဆရာ ကမူ "စာတတ္တာ မေကာင္းဘူးကြ။ အထူး သျဖင့္ တပည့္တို ့သမိုင္းကို မတက္ေစခ်င္နဲ ့။ သမိုင္း ကို တတ္လာရင္၊ သိလာရင္ အစမွာ ေဒါပြတယ္ ေနာက္ေတာ့ အက်ဥ္း ေရာက္လိမ့္မယ္" တဲ့။ ဆရာက ဒီေလာက္သာ ေျပာသည္။ က်ေနာ္တို ့ကလည္း ဆက္ျပီး မေမးခဲ့။ ဆရာေျပာေသာစကားမ်ားဟာ ဆယ္တန္းေအာင္သည္အထိ ရူပ္ေထြးေစခဲ့သည္။
လူ ့ေလာကၾကီးသည္ရူပ္ေထြးသည္။ လူေတြကေလာကကို "ရူပ္ေထြးေပြလီ" ဟုလည္း ဆိုႀကျပန္သည္။ ျမတ္ဘုရား ကေတာ့ ရဟန္းမ်ားနဲ ့ ေလာကလူသားမ်ားကို "ခ်စ္သားတို ့ ေလာကအေၾကာင္းကိုကား မစဥ္းစားသင့္ရာ" ဤေလာကသည္ အလြန္ပင္ ရူပ္ေထြး၏။ စဥ္းစားသူကိုလည္း အမ်ားကကဲ့ရဲ့ၾကကုန္ ့အံ့တဲ့။ ဟုတ္ပါမည္။ က်ေနာ္ အလယ္တန္းျပီးဆံုးခါနီးမွာ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုသည့္ဆႏၵျပပြဲမ်ား ျဖစ္လာသည္။ ေတာေရာ ျမိဳ ့ပါလူေတြ အမ်ားၾကီး ခ်ီတက္ဆႏၵျပၾကသည္။ ဒီမိုကေရစီကို ဘာေၾကာင့္ဒီလူေတြ ဒီလ ိုေတာင္းၾကသည္ကိုကား မစဥ္းစားႏိုင္ခဲ့။ သမိုင္းဆရာကလည္း ဒီမိုကေရစီဆိုတာ လူသား အားလံုး ရဲ့ ဆႏၵကို ပူးေပါင္းအုပ္ခ်ဳပ္ထားသည့္ အုပ္ခ်ုပ္ေရး ကိုေခၚသည္ လို ့ေျပာခဲ့သည္။ သို ့ေသာ္လည္း က်ေနာ္ရဲ့ စိတ္ထဲမွာ စြဲျမဲေစေသာ စကား အျဖစ္မွ အပ က်န္ေသာခံစားခ်က္ တစ္စိုးတစ္စိမွ မရွိခဲ့။
အေဖ ေျပာခ့ဲေသာယံုၾကည္ခ်က္ က်ေနာ့္မွာ အားနည္းလို ့မ်ားလားေတာ့မသိပါ။ က်ေနာ္ ယံုၾကည္တာကေတာ့ တစ္ႏွစ္ တစ္တန္း စာေမးပြဲ ေအာင္ျမင္ေရးသာျဖစ္သည္။ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး တကၠသိုလ္ကို ေျခခ်လာ ေသာ္အခါ တိတ္တခိုးဖြဲ ့စည္းထားသည္ ဆိုသည့္ေက်ာင္းသားသမဂၢကို ေတြ ့ရသည္။ တကၠသိုလ္သည္ က်ေနာ္တို ့၏ စိတ္ဓါတ္မ်ားကို ျမင့္တင္ေပးရာ ေက်ာင္းေတာ္ျဖစ္သလို က်ေနာ္တို ့အားလံုး၏ အျမင္မ်ားကို ေပါင္းစပ္ေပးႏိုင္ေသာ နတ္မ်က္စိတစ္ခု လည္းျဖစ္ခဲ့သည္။
ကိုလိုနီပညာေရးစနစ္ကို ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား သပိတ္ေမွာက္ခဲ့သည္မွာ လူတန္းစားေပါင္းစံု ပညာမသင္ၾကားႏိုင္ဘဲပညာ သင္ယူေရး စရိတ္ၾကီးျမင့္မူ ့ေႀကာင့္ျဖစ္သည္။ နယ္ခ်ဲ ့တို ့သည္ ျမန္မာေျမမွ ရရွိေသာ ဘ႑ာမ်ားကို ျမန္မာျပည္သူတို ့၏ အက်ိုဳးကိုကား အသံုးမျပဳခဲ့မိမိတို ့၏ ကိုယ္က်ိဳးရွာမူ ့တို ့ကိုသာ ျပဳသျဖင့္ ျပည္သူလူထုမ်ားမွာ မြဲျပာက် ဆင္းရဲခဲ့ၾကရသည္။ ယေန ့ျမန္မာႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူမ်ားသည္ ကား နယ္ခ်ဲ ့မ်ားမဟုတ္ခဲ့။ သို ့ေသာ္ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးေသာသူတိုင္း တကၠသိုလ္မတက္ႏိုင္ခဲ့။ ျမန္မာျပည္မွ ရရွိေနေသာ သယံဇာတမ်ားမွာလည္း ရတာကိုတာ သိျပီးသံုးတာမရွိဘဲ ေပ်ာက္ဆံုးေနပါျပီေကာ။
လယ္သမား လယ္လုပ္ရင္းထမင္းငတ္လာသည္။ အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ကားအလုပ္မရွိ။ ရွိေသာ အလုပ္ သည္ ကား မစားေလာက္သာ။ က်ေနာ္တို ့အတြက္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေျပာဆိုေရးသားေဆြးေႏြးခြင့္မရွိ။ ဇာဂနာအေျပာနဲ ့ေျပာရင္ မွန္ကန္သူကြဲေနသည္။ က်ေနာ္တို ့၏ေရွ ့တြင္ ျမင္ေနရေသာ အရာအားလံုးမွာ က်ေနာ္တို ့အတြက္ မေက်နပ္မူမ်ားနဲ ့သာ ျပည့္ႏွက္လာသည္။ က်ေနာ္တို ့အား ကူပါ ကယ္ပါ ေအာ္ေနသည့္ ဒုကၡသည္မ်ားသို ့ႏွယ္ေတာင္းပန္ေနသည့္အလား ခံစားလာရသည္။ က်ေနာ္တို ့၏စိတ္ဓါတ္မ်ားသည္ကား အားငယ္မူ ့နဲ ့အတူႏိုးထလာႀကသည္။
က်ေနာ္တို ့လိုခ်င္သည္မွာ လူသားအားလံုး တန္းတူအခြင့္အေရး ျဖစ္လာသည္။ ဆံုးရူံးေနေသာ အခြင့္အေရးကို လိုခ်င္သည္။ တကၠသိုလ္မွာ သင္ေသာဘာသာရပ္တစ္ခု မဟုတ္ေသာ္လည္း အာဏာရွင္တို ့၏လုပ္ရပ္က က်ေနာ္တို ့ကို ဘာသာရပ္တစ္ခုအား သင္ေနရသည့္အလား တက္ေျမာက္လာၾကသည္။ ျပည္သူတို ့၏ ဘဝ ဖူလံုေရး သည္ပင္လွ်င္ က်ေနာ္တို ့၏ အေရးျဖစ္လာသည္။ က်ေနာ္တို ့သည္ကား ျပည္သူမွေမြးေသာ ျပည္သူ ့သားမ်ား ျဖစ္ႀက၍သာ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို ့ တကၠသိုလ္သို ့လာၾကသည္မွာ ပညာ သင္ၾကားေရး အတြက္ သာျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ သပိတ္ေမွာက္ရန္မဟုတ္ပါ။
က်ေနာ္တို ့လိုခ်င္ေသာပညာေရးကို က်ေနာ္တို ့မသင္ၾကားႏိုင္ဘဲ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွ အာဏာရွင္တို ့ အား ဆန္ ့က်င္လာရသည္မွာ သင္တို ့၏ လုပ္ရပ္မ်ားက ဆန္ ့က်င္ခိုင္းေနေသာေၾကာင့္သာျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ့္ တို ့တြင္ကား အျပစ္မရွိ။ သင္တို ့တြင္သာ အျပစ္ရွိသည္ ဟုဆိုရမည္သာျဖစ္ပါသည္။ တကၠသိုလ္ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ စာေပကိုဘဲ သင္ေပးေသာ ေက်ာင္းေတာ္တစ္ခု မဟုတ္ပါ။ လူတစ္ေယာက္ ၏ ဘဝတစ္ခု ကို ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္သည့္ အေတြးအေခၚမ်ားကိုပါ ဆရာ မသင္ေသာ္လည္း မိမိ အလိုအေလ်ာက္ တတ္ေျမာက္ေစႏိုင္ေသာ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး လည္း ျဖစ္ပါသည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ တြင္ ျမန္မာျပည္သူ လူထုမ်ား၏ အက်ိဳးအတြက္ေရွ ့တန္းမွ ရပ္တည္ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးကို ဦးေဆာင္သူမ်ားမွာလည္း တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ က်ေနာ္တို ့အားလံုးသည္ တကၠသိုလ္ေရာက္လာျပိီဆိုတာနဲ ့ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ရင္းႏွီးလာၾကသည္မွာ ျမန္မာ့သမိုင္း ေၾကာင့္သာျဖစ္မည္ ဟု က်ေနာ္ ထင္ျမင္မိပါသည္။ သမိုင္းသည္ က်ေနာ္တို ့အတြက္ အေျဖရွာရမည့္ ပံုေသနည္းတစ္ခု မဟုတ္ေသာ္မွ အမွန္ကို လႊဲမွားေစမည့္ ပုစၦာတစ္ပုဒ္ မျဖစ္ေစခဲ့ပါ။
ေရွးကမရႏိုင္ခဲ့ေသာ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးသည္ ဒို ့တေထြ ရွာေဖြရမည့္ တာဝန္သာျဖစ္သည္။ ေနာင္ေတာ္မ်ား ေဖာက္ ခဲ့ ေသာလမ္းအား ဒို ့မ်ား ေလွ်ာက္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။ အကိုႀကီးမ်ား ျပဳခဲ့ေသာ ကတိသစၥာတရား မ်ားမွာ က်ေနာ ္တို ့ အတြက္ အားေဆး တစ္ခြက္္ ျဖစ္ေစခ့ဲပါသည္။
ဤသည္ကိုပင္ တကၠသိုလ္တြင္ ဆရာ မသင္ေပးေသာ္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ အလိုအေလ်ာက္ တက္ေျမာက္လာေသာပညာရပ္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္ ယေန ့ထက္တိုင္ေမ့မရသည္မွာ သမိုင္းဆရာ ေျပာခဲ့ေသာ "စာတတ္တာ မေကာင္းဘူးကြ၊ အထူးသျဖင့္ သမိုင္းကို မတတ္ေစနဲ ့" ဟူသည္သာ ျဖစ္ပါ သည္။
ဆရာကိုရွိခိုးဦးညြတ္လွ်က္
(ပညာေက်ာ္)
Wednesday, December 24, 2008
Monday, December 22, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)


