ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို “ေအာင္ဆန္းဇာနည္“ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာထဲကလို၊ မေကြးတိုင္း၊ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕နယ္၊ သဲေခ်ာင္းႀကီး အေနာက္ဖက္ကမ္း ေတာင္ကုန္းေပၚက၊ အိမ္ေျခ ၂၀၀ ေလာက္ရွိတဲ့ရြာေလးမွာ၊ ၁၉၁၅ ခု ေဖေဖၚ၀ါရီလ (၁၃) ရက္၊ ဗမာလို ၁၂၇၆ ခု တေပါင္းလဆန္း (၁) ရက္၊ စေနေန႔မွာ ေမြးခဲ့တယ္၊ ေမြး ဇာတာမွာ စေနသားမို႔ “ထိန္လင္း“ လို႔ေရးေပမဲ့၊ အထက္အကို “ေအာင္သန္း” နဲ႔ လိုက္ေအာင္ “ေအာင္ ဆန္း” လို႔ပဲ ေခၚခဲ့ၾကတယ္။
မိဘေတြက ဆြံ႔အေနလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ စကားေျပာ ေနာက္က်ခဲ့သလို ညီအကို ေလးေယာက္မွာ အငယ္ဆံုးမို႔ အလိုလိုက္ထား ေတာ့၊ အသက္(၇) ႏွစ္ေက်ာ္ (၈) ႏွစ္အထိ ေက်ာင္းမတက္ရေသးဘူး၊ အကို ကိုေအာင္သန္းကို ရွင္ျပဳေပးလို႔ ရွင္ေလာင္းဆင္တာေတြ႔ ေတာ့ “ရွင္ေလာင္းလုပ္ခ်င္တယ္္” ပူဆာ တာမွာ အေမေဒၚစုက “ရွင္ေလာင္းဆိုတာ စာတတ္မွလုပ္လို႔ရတာ” ေျပာမွ၊ “ေက်ာင္းေနပါ ေတာ့မယ္” ေျပာၿပီး ကတိေပး ေက်ာင္းတက္ျဖစ္တာ၊ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ဆရာေတာ္ ဦးေသာဘိတေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းစတက္ၿပီး ေရနံ ေခ်ာင္းၿမိဳ႕၊ အမ်ဳိးသား အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ အထက္တန္း ေအာင္ခ့ဲတယ္။ အဂၤလိပ္ ျမန္မာ သတၱမတန္း စာေမးပြဲမွာ နဝမ အဆင့္ရ လို႔ ဦးေရႊ႐ိုးဆုနဲ႔ စေကာလားရွစ္ဆု ရခ့ဲတယ္၊ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ တက္ေနတ့ဲ အခ်ိန္မွာ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ (တကသ) ရဲ႕ ဒု-ဥကၠ႒၊ ဗမာႏုိင္ငံလုံး ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသား သမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဗကသ) ရဲ႕ ဥကၠ႒၊ “အိုးေဝ” မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ တာဝန္ေတြကို ထမ္းေဆာင္ခ့ဲတယ္။
၁၉၃၆ ခု ထုတ္ အုိးေဝမဂၢဇင္း ၊ အတြဲ ၆ အမွတ္ ၁ မွာ ဝီလီယမ္ အားနက္စ္ဟင္နလီ William Ernest Henley ရဲ႕ “Invictus” ကဗ်ာ ကို “အႏုိင္မခံ” လို႔ ဘာသာျပန္ ထုတ္ေဝခ့ဲတယ္။
“ငါ့အား ဖုံးလႊမ္းထားေသာ လကြယ္သန္းေခါင္၊ ဤ အေမွာင္တြင္းမွ ေန၍ အႏုိင္မခံ အ႐ႈံး မေပးတတ္ေသာ ငါ၏ စိတ္ဓာတ္ကို ဖန္ဆင္း ေပးသည့္ နတ္သိၾကား တို႔အား ငါေက်းဇူးတင္၏။ ေလာကဓံတရားတို႔၏ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ လက္ခုပ္ အတြင္းသို႔ က်ေရာက္ ေနရျငားေသာ္လည္း ငါကား မတုန္လႈပ္၊ မငို ေႂကြး၊ ကံတရား၏ ႐ိုက္ပုတ္ျခင္း ဒဏ္ခ်က္တို႔ေၾကာင့္၊ ငါ၏ ဦးေခါင္းသည္ ေသြးသံတို႔ျဖင့္ ရဲရဲနီ၏၊ ညႊတ္ကားမညႊတ္၊ ဤေလာဘေဒါသတို႔ႀကီးစိုးရာဌာန၏ အျခားမ့ဲကား၊ ေသျခင္းတရားသည္ ငံ့လင့္လွ်က္ ရွိ၏။ သို႔ေသာ္ ငါ့ အား မတုန္လႈပ္သည္ကို ေတြ႔ရအ့ံ၊ သုဂတိသို႔သြားရာတံခါးဝသည္ မည္မွ်ပင္ က်ဥ္းေျမာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ယမမင္း၏ ေခြးေရပုရပိုရ္၌ ငါ့ အျပစ္တို႔ကို မည္မွ်ပင္မ်ားစြာ မွတ္သားထားသည္ ျဖစ္ေစ၊ ငါ့ကားဂ႐ုမျပဳ၊ ငါသာလွ်င္ ငါ့ကံ၏ အရွင္သခင္ျဖစ္၍ ငါသာလွ်င္ ငါ့စိတ္၏ အႀကီးအကဲျဖစ္သတည္း” ။
အိုးေဝမဂၢဇင္းမွာ ငရဲေခြးႀကီးလႊတ္ေနသည္ ဆိုတ့ဲ ေဆာင္းပါးေရးတ့ဲသူကို ထုတ္ေဖာ္မေျပာလုိ႔ ေက်ာင္း ထုတ္ခံခ့ဲရတာမွာ သမုိင္းတြင္ မည့္ ဒုတိယေက်ာင္းသားသပိတ္ ျဖစ္ေစတ့ဲအထိ ျဖစ္ခ့ဲတယ္။ စိတ္သန္ရာ ႏိုင္ငံေရးကို လိုက္စားခ့ဲတာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္မွာ ေျခာက္ႏွစ္ခြဲပဲေနခ့ဲၿပီး၊ ႏုိင္ငံေရးထဲ ေျခစုံပစ္ဝင္၊ သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း ဦးေဆာင္တ့ဲ ဒို႔ဗမာ အစည္းအရုံးမွာ၊ “သခင္ေအာင္ဆန္း” ျဖစ္ လာခ့ဲတယ္။
ငါတို႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ေထာင္လည္းက်ဖူးတယ္၊ ၁၉၃၉ ဇန္နဝါရီလမွာ ရန္ကုန္ အေရးတႀကီး အက္ဥပေဒနဲ႔ (၁၅) ရက္ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် ခံ ရတယ္၊ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီဖြဲ႔ေတာ့လဲ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႈး တာဝန္ယူခ့ဲတယ္၊ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးအတြက္ ေျမေအာက္ ေတာ္လွန္ေရး ဗဟုိအဖြဲ႔ကို တည္ေထာင္ေတာ့ ငါတို႔ဗို္လ္ခ်ဳပ္ကို ျပည္ပေခါင္း ေဆာင္အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ၾကတယ္။
ဟသာၤတခ႐ိုင္ ရာဇဝတ္ဝန္ မစၥတာ ေဇးဗီးယားက ဇလြန္မွာ ခ်င္းေတာင္း အေၾကာင္း ေဟာေျပာမႈနဲ႔ ငါတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ဖမ္းဖို႔ ငါးက်ပ္တန္ ဝရမ္းကို ထုတ္ခ့ဲတယ္၊ ၁၉၄၀ ခု ၾသဂုတ္လ (၈) ရက္ေန႔မွာ သခင္ လွၿမိဳင္နဲ႔ အတူ ဟိုင္လီဆိုတ့ဲ သေဘာၤနဲ႔ တရုတ္ျပည္ကိုလွ်ိဳ႕ ဝွက္ သြားခ့ဲတာဟာ ငါတို႔ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕၊ ဗမာျပည္ လႊတ္လပ္ေရးရဲ႕၊ ဒီေန႔ေခတ္ ဗမာတပ္မေတာ္ျဖစ္လာဖို႔ရဲ႕၊ သမိုင္းဝင္ ခရီးစဥ္ ျဖစ္လာခ့ဲတယ္။
တရုတ္ျပည္ အမိြဳင္ကေန ဂ်ပန္ျပည္တိုက်ိဳကို ဆက္သြားၿပီး စစ္ပညာသင္ဖို႔ ေဆြးေႏြးခ့ဲတယ္၊ ရဲေဘာ္ သုံးက်ိပ္ထဲက ပထမအသုတ္ လူငယ္တခ်ိဳ႕ကို ကိုယ္တိုင္ ျပန္ေခၚခ့ဲေသးတယ္၊ ဂ်ပန္ျပည္မွာ ကိုးလ စစ္ ပညာသင္ၿပီး (၁၉၄၁) ခု ဒီဇင္ဘာလ ၂၇ ရက္ စေနေန႔ည တနာရီမွာ၊ ယိုးဒယားႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕က မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢဳိလ္ႀကီး ဦးလြန္းေဖ ေနအိမ္မွာ၊ လက္ေမာင္းေသြး ေဖာက္ေသာက္ သစၥာျပဳ ရင္း BIA ေခၚ ဗမာလႊတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ကို စတင္ဖြဲ႔စည္းခ့ဲၾကတယ္။ အ့ဲဒီတုန္းက ငါတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဗိုလ္ေတဇ လို႔ အမည္ခံ တယ္။
ငါတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အဂၤလိပ္အစိုးရက ၁၉၄၂ ခု ဇန္နဝါရီလ (၁) ၇က္ ေန႔မွာ ဘားမားလစ္ (Burma List) ေခၚ အဂၤလိပ္အစိုးရရဲ႕ ရန္သူ ေတာ္စာရင္းမွာ အမွတ္စဥ္ ၅ အျဖစ္ ေၾကျငာခ့ဲေသးတယ္။
BIA ေခၚ ဗမာလႊတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ကေန BDA ေခၚ ဗမာ့ကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္ကို ေျပာင္းေတာ့ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဗိုလ္မွဴးႀကီး ရာထူးနဲ႔ ေသနာပတိ ျဖစ္လာတယ္။ ၁၉၄၂ ခု စက္တင္ဘာလ ေျခာက္ရက္ေန႔မွာ ေဒၚခင္ၾကည္နဲ႔ လက္ထပ္တယ္၊ ၁၉၄၃ ခု မတ္လမွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရာထူး၊ တိုးျမင့္ျခင္းခံရတယ္။
၁၉၄၄ ခု ၾသဂုတ္လ (၄) ရက္ ေန႔မွာ ပဲခူးၿမိဳ႕ ဗမာ့တပ္မေတာ္ တို္င္း ၄ စခန္းမွာ ဖက္စစ္တိုက္ဖ်က္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႕လႊတ္လပ္ေရး အ ဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႀကီး (ဖတပလ) ကို ငါတို႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ဦးေဆာင္ၿပီး လွ်ိဳ႕ဝွက္ဖြဲ႕စည္းခ့ဲ တာျဖစ္တယ္၊ ၾသဂုတ္လ ႏွစ္ဆယ့္သုံးရက္ ဗုဒြဟုူးေန႔မွာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ ပုံပါတီနဲ႔ ဗမာ့တပ္မေတာ္ေပါင္းၿပီး ဖက္စစ္ဆန္႔က်င္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္လပ္ေရး အဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ကို ျပန္ဖြဲ႔စည္း ေတာ့လဲ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္အိမ္မွာပဲ။
၁၉၄၅ ခု မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔ (စစ္တပ္က သူတို႔ဘာသူတို႔ တပ္မေတာ္ေန႔လုိ႔ ဇြတ္သတ္မွတ္တ့ဲ ေတာ္လွန္ေရးေန႔ ျဖစ္လာမယ့္ေန႔) မွာ ဖက္စစ္ဂ်ပန္ေတြကို ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဦးေဆာင္တြန္းလွန္ တိုက္ပြဲဝင္ခ့ဲ တယ္။
၁၉၄၇ ခု ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၂) ရက္က ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ပင္လုံၿမိဳ႕မွာ ပင္လုံ စာခ်ဳပ္ လတ္မွတ္ေရး ထိုးခ့ဲတာကို ၾကည့္ရင္ ငါတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြသာမက တိုင္းရင္းသားေတြကပါ လက္ခံတ့ဲ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တေယာက္ဆိုတာေပၚလႊင္ထင္ ရွားခ့ဲ တယ္။
၁၉၄၇ ခု ဇူလုိင္လ (၁၉) ရက္ စေနေန႔မနက္ ( ၁၀ နာရီ ၃၇ မိနစ္ ) မနက္ဟာ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကံဆိုးမိုး ေမွာင္က်တ့ဲေန႔၊ ငါတို႔ ဗမာ ျပည္ရဲ႕အနာဂတ္ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က် တ့ဲအခ်ိန္ေပါ့၊ အမ်ဳိးသားသစၥာေဖာက္ မသမာသူတစုရဲ႕လုပ္ႀကံမႈနဲ႔ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ က်ဆုံးခ့ဲတယ္၊ ငါတို႔ဗုိလ္ခ်ဳပ္သာ အ့ဲဒီတုန္းက အ့ဲဒီလို လုပ္ ၾကံမခံခ့ဲရရင္ တပ္မေတာ္မွာဒီေန႔လို ေခါင္းေဆာင္ဆိုးေတြ အုပ္ခ်ဳပ္လို႔ရပါ့မလား၊ ဘာသာ ကို ေစာ္ကား၊ ျပည္သူကို အႏုိင္က်င့္၊ တိုင္းရင္းသားေတြကို လူမ်ဳိးတုံးသတ္ လုပ္လို႔ရပါ့မလား၊ အခုလို သူမ်ားႏုိင္ငံမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ့ဲ မိတကြဲ ဖတကြဲ ငါတို႔ေနရပါ့မလား။
ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုပဲလုပ္ႀကံခ့ဲလုပ္ႀကံခ့ဲ၊ ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုပဲ ေဖ်ာက္ဖ်က္ ဖုံးဖုံး၊ ငါတို႔ ရင္ထဲမွာ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္မေသ၊ ငါတို႔ ျပည္သူေတြ ရင္ထဲမွာ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ရွိေနမွာပဲ၊ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ေအာင္ဆန္း ေတြအမ်ားႀကီး ေမြးထုတ္ေပးခ့ဲတာပဲ၊ အေဖ့မ်က္ႏွာ ဖ်က္ေလာဘတက္တ့ဲ ဦးေအာင္ဆန္းဦးလို သားမ်ဳိး ေမြးခ့ဲမိေပမ့ဲ၊ ဗမာေရာ ကမာၻကပါ ခ်စ္ခင္ေလးစားရတ့ဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို အေဖ့စိတ္ဓာတ္၊ အေဖ့သတၱိ၊ အေဖ့အေမြခံ သမီးမ်ဳိး၊ ကိုမင္းကိုႏုိင္၊ ကိုကိုႀကီးတို႔လို မ်ဳိးဆက္မ်ဳိး၊ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ေသြးေတြ၊ ငါတို႔ ျပည္သူေတြအတြက္ ေခတ္တိုင္းမွာ ရွိေနဦးမွာပဲ။
ဆရာဒဂုန္္တာယာရဲ႕ ႐ုပ္ပုံလႊာမွာ ငါတို႔ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကို ေအာင္ဆန္းသို႔မဟုတ္ အ႐ိုင္းလို႔ ခ်စ္စႏုိးနဲ႔ခိုင္းႏႈိင္းၿပီး တခုတည္းေသာ ယုံၾကည္ ခ်က္ႏွင့္ တခုတည္းကိုသာ မဲ၍လုပ္တတ္ေသာ ႏိုင္ငံေရးသတၱဝါတ့ဲ၊ ငါတို႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ႐ိုင္းတယ္၊ ၾကမ္းတမ္းတယ္၊ လူမႈေရးမရွိ၊ ဟန္ေဆာင္ယဥ္ေက်းမႈေတြမလုပ္၊ ဒါေပမ့ဲ ငါတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ျဖဴေျဖာင့္တယ္၊ တည္ၾကည္တယ္၊ ႐ိုးသားတယ္၊ ျပည္သူ႔အတြက္ပဲ စဥ္ စားတယ္၊ ငါတို႔ကို ေရွ႕ေဆာင္ လမ္းျပနုိင္ခ့ဲတယ္၊ ငါတို႔အတြက္ ရဲရင့္ျခင္းအေမြေတြ ထားခ့ဲတယ္၊ “ေဟ့ ေသလည္းဗမာပီပီ ဇာတိ မာန္နဲ႔ ေသၾကပါ၊ ရန္သူကမိရင္ လက္အားရင္ လက္နဲ႔ထိုး၊ ေျခအားရင္ ေျခနဲ႔ကန္၊ ေနာက္ဆုံး ပါးစပ္အားေနရင္ ပါးစပ္နဲ႔ကိုက္ၿပီးမွ ရဲရဲ သာ ေသျပလိုက္တာေပါ့” လို႔ ငါတို႔ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေျပာခ့ဲတ့ဲစကား ငါတို႔အားလုံး လက္ကိုင္ထားရမယ္။
“ငါတို႔ဗမာျပည္ဝယ္ မိဘတိုင္းကကြယ္ ဗုိလ္ေအာင္ဆန္းလို႔ သူရဲေကာင္းေတြ ေမြးရမယ္” တ့ဲ၊ ငါတို႔ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဟာ ငါတို႔ရဲ႕ သူရဲေကာင္း ျဖစ္တယ္၊ ငါတို႔ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဟာ ငါတို႔ရဲ႕ အာဇာနည္ အစစ္ျဖစ္တယ္။
ငါတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ငါတို႔ခ်စ္တယ္ ။ ။
(၂၀၁၀ ခု ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္က်ေရာက္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ၉၅ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔အ မွတ္တရ)။
ေဇာ္သက္ေအာင္ဒႆမတန္းS A W High SchoolMaesod, Thailandsource by :
ေန႔သစ္
